فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش کاربرد و ترتیب انواع افزوده در بندهای بی‌نشان فارسی گفتاری با استفاده از داده‌های طبیعی بررسی شده است. بر اساس داده‌های پژوهش (1506 بند بی‌نشان) میزان کاربرد افزوده از  بقیۀ سازه‌های بند (فاعل و موضوع‌های درونی فعل) بیشتر است و این سازه در همۀ جایگاه‌های بند استفاده می‌شود، هر چند کاربرد آن در جایگاه‌های اول تا چهارم بیشتر است. این رفتار با توجه به ماهیت افزوده به عنوان سازه‌ای توضیحی که اطلاعاتی دربارۀ رویداد و مشارکان آن به دست می‌دهد، رفتاری منطقی است. به‌علاوه، بر اساس تقسیم‌بندی انواع افزوده‌، مبتنی بر داده‌های پژوهش، پنج افزودۀ توصیفی، زمان، مکان، حالت و مقدار پرکاربردترین افزوده‌ها هستند. افزودۀ زمان در ابتدای بند، قبل یا بعد از فاعل، و افزودۀ توصیفی در میانه بند و در همراهی با موضوع‌های درونی و/یا فعل بند بیشتر به کار می‌رود. با این وجود به نظر نگارنده برای تعیین جایگاه‌ افزوده‌های مکان، زمان و حالت باید پیکره‌های بزرگتر فارسی گفتاری معیار بررسی شود. نتایج این مطالعه برای تحقیقات مختلف از جمله ترتیب سازه‌های فارسی، تفاوت‌های گفتار و نوشتار سودمند است.