مکانیابی دوربینهای ورودی محدوده زوج و فرد با رویکرد پوشش بیشینه تخلفات
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، و پژوهشگر، پژوهشگاه حملونقل طراحان پارسه، تهران ایران
2 دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیتمدرس، و رئیس پژوهشگاه حمل ونقل طراحان پارسه، تهران، ایران
3 دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، وپژوهشگر، پژوهشگاه حمل ونقل طراحان پارسه، تهران، ایران
4 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، و پژوهشگر، پژوهشگاه حمل ونقل طراحان پارسه، تهران، ایران
doi
چکیده
ایجاد محدودیت تردد وسایلنقلیه شخصی در مناطق پرتراکم شهری به عنوان یکی از راهکارهای مدیریت تقاضای ترافیک و یکی از روشهای مرسوم کاهش آلودگی به شمار میرود. اگرچه اجرای طرح ممنوعیت تردد براساس شماره پلاک (طرح زوج یا فرد) در شهر تهران، در راستای اعمال مدیریت تقاضای ترافیک بوده و توسط نیروهای انسانی در محل معابر ورودی محدوده صورت میگیرد، اما مشکلاتی از قبیل انعطافپذیری کم نیروهای انسانی و تعداد قابل توجه تخلفات به دلیل خطای انسانی، لزوم استفاده از دوربین جهت کنترل مکانیزه معابر ورودی محدوده را بیش از پیش مینماید. در این پژوهش، نویسندگان سعی کردهاند با هدف بیشینه کردن پوشش تخلفات، اقدام به مکانیابی این نوع دوربینها جهت کنترل مکانیزه محدوده نمایند. مدل ارائه شده در این پژوهش از نوع صفر و یک بوده و محدودیتهای مختلفی از جمله محدودیت بودجه، تعداد نیروی انسانی و تعداد حداقل معابر در هر رده عملکردی در نظر گرفته شده است. پس از حل این مدل با استفاده از الگوریتم شاخه و کران، از آنجا که تعداد معابر تحت پوشش کنترل مکانیزه متناسب با هزینه تخصیص داده شده است، تحلیل حساسیتی نیز بر روی هزینه و میزان پوشش تخلفات ارائه شده است. نتایج حاصل از تحلیل حساسیت هزینهها نشانگر افزایش چشمگیر تخلفات پوشش داده شده تا هزینه تقریبی حدود 55/6 هزار میلیارد ریال و کاهش روند پوشش تخلفات پس از این محدوده است. این تحلیل و میزان پوشش تخلفات به ازای هزینههای مختلف تخصیص داده شده میتواند گامیموثر در جهت تسهیل تصمیمگیری مدیران به منظور تخصیص بودجه برای اجرای این طرح باشد.
