ادراک محیطی و کیفیت معنایی: بازخوانش معنا در محله های شهری (نمونه موردی محله هفت چنار تهران)
نویسندگان
1 دانشکده هنر و معماری، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشکده هنر، معماری و شهرسازی، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی ، کیش، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2023.338224.3657چکیده
کیفیت معنایی- ادراکی محلههای شهری تحت عنوان قسمتی از کیفیت زندگی، اصلی ترین مباحث کلیدی در حیطه مطالعات شهری میباشد که با رشد سری شهر نشینی وافزایش جمعبت دگرگون گشته است. به دلیل اینکه کیفیت معنایی- ادراکی محلههای شهری دارای دو بعد عینی و ذهنی است، بررسی آن نیز به گونه عینی و بر اساس ادراکات ساکنان از محله انجام میگیرد بر این اساس هدف اصلی پژوهش حاضر تبیین کیفیت معنایی- ادراکی در محله هفت چنار تهران بر اساس رتبه بندی مولفههای حس تعلق، خوانایی و هویت این منطقه میباشد و فرضیه مطرح در نیل به این هدف این است که از دیدگاه ساکنان محله هفت چنار، مولفه خوانایی اصلی ترین مولفه کیفیت معنایی- ادراکی در محله هفت چنار تهران است. حال پژوهش حاضر با استفاده از روش تحقیق کیفی- کمی و به روش مطالعات کتابخانه ای و میدانی و استفاده از ابزار پرسشنامه و تحلیل عامل تائیدی همراه با آزمون t تک نمونهای دریافت که مولفههای خوانایی، حس تعلق و هویت اصلی ترین مولفههایی هستند که میفیت معنایی- ادراکی را درایم محله زقم زده اند و از این میان مولفه حس تعلق، بیش از دو مولفه دیگر، کیفیت معنایی- ادراکی این محله را منعکس مینماید که این امر به دلیل وجود خاطره جمعی در مرکز محله اصلی و فرعی، مدت زمان اقامت سکونت ساکنین قدیمی محله به جهت وابستگی به محیط و همسایگان ، مشارکت ساکنین محله در برگزاری مراسمهای مذهبی و همچنین وجود وابستگی ساکنین به نوع معماری و تزیینات موجود دراین محله است.
