بررسی برخی ویژگی‌های مورفولوژیکی و غذایی ژنوتیپ امیدبخش سیب‌زمینی حاصل از تنوع سوماکلونال در مقایسه با رقم والدی آن

نویسندگان

1 استاد، مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور، بخش بیوتکنولوژی گیاهی، تهران.

2 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

3 دکتری اصلاح نباتات، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی اراک، اراک، ایران.

4 استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی اراک، اراک، ایران.

5 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

doi
10.30473/cb.2022.60460.1853
چکیده

از طریق کشت ریزنمونه مریستم انتهایی و ایجاد تنوع سوماکلونال ژنوتیپ امیدبخش از رقم سیب‌زمینی آگریا بر اساس رشد بیشتر کالوس در محیط کشت و همچنین ریشه‌زایی و ساقه‌زایی بیشتر که با تولید برگ و سرعت رشد بیشتری نیز همراه بود انتخاب شد. ژنوتیپ جدید همراه با رقم والدی در یک آزمایش مزرعه‌ای در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار برای تعدادی از صفات مورفولوژیک مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که صفات میزان ماده خشک (%5/13)، تعداد (%3/12) و وزن (%6/8) غده در هر بوته و طول استولون (%4) در ژنوتیپ امیدبخش نسبت به رقم آگریا به‌طور معنی‌داری بیشتر و همچنین صفت روز تا 50 درصد گلدهی (%4/11) و زمان رسیدن (%6/7) در این ژنوتیپ به‌طور معنی داری کمتر از رقم والدی بود. برخی از خصوصیات تغذیه‌ای نیز در دو ژنوتیپ در قالب طرح کاملاً تصادفی با 3 تکرار ارزیابی شد. نتایج نشان‌دهنده آن بود که فعالیت آنتی‌اکسیدانی قابل توجهی در ژنوتیپ جدید (% 6/35) در مقایسه با رقم والدی (% 3/25) وجود داشت. به علاوه، ژنوتیپ تولید شده به‌طور معنی‌داری حاوی مقدار نیتریت کمتر (%2/81) و مقدار آهن (%7/20) و نشاسته (%2/21) بیشتری بود. بنابراین، به نظر می‌رسد رقم حاصل واجد پتانسیل‌های قابل قبول جهت کشت و جایگزینی با رقم‌های موجود است.