زبانهای ناممکن، آندریا مورو، انتشارات امآیتی، 2016، 145 صفحه
نویسندگان
1 دانشآموختۀ دکتری زبان شناسی ، دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد زبانشناسی، دانشگاه الزهرا
doi
10.30465/lsi.2024.48508.1747چکیده
کتاب زبانهای ناممکن، نوشتۀ آندریا مورو، زبانشناس و عصبشناس برجستۀ ایتالیایی، در سال 2016 توسط انتشارات امآیتی (مؤسسۀ فناوری ماسوچوست) به چاپ رسیده است. مطالب این کتاب شامل مباحثی میشود که در بخشهایی از کتاب قبلی مورو، مرزهای بابل: مغز و معمای زبانهای ناممکن (مورو، 2015؛ ترجمه شده از زبان ایتالیایی به انگلیسی، و با مقدمۀ نوآم چامسکی)، نیز به آن اشاره شده بود. کتاب در قالب یازده فصل تنظیم شده است که به همراه فهرست منابع و نمایۀ انتهای کتاب مجموعاً شامل 145 صفحه میشود. نویسنده در این کتاب به بررسی آنچه که زبان بشر را از هر نظام ارتباطی دیگری متفاوت میسازد — به اصطلاح بهکاررفته در کتاب، اثر انگشت زبان بشر — میپردازد، و در فصلهای مختلف آن استدلالها و شواهد نظری و تجربی جالبی را در جانبداری از یک تفسیر زیستی از زبان و قواعد حاکم بر آن ارائه میدهد، که برخی از آخرین یافتههای مطالعات عصبشناختی در دو دهۀ اخیر را در بر میگیرد. این نوشتار مرور کوتاهی بر محتوای کتاب خواهد داشت.