مطالعه گسترده خانواده ژنی پروتئینهای مسئول مقاومت به فلزات (MTP) در یونجه (Medicago truncatula) ، لوبیا(Phaseolus vulgaris) و سویا (Glycine max)
نویسندگان
1 گروه بیوتکنولوژی و به نژادی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 آزمایشگاه اکولوژی و محیط زیست کاربردی، دانشگاه تولوز، CNRS، تولوز، فرانسه.
3 آزمایشگاه اکولوژی و محیط زیست کاربردی، دانشگاه تولوز، CNRS، تولوز، فرانسه.
4 گروه بیوتکنولوژی و به نژادی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
5 دانشیار، گروه اصلاح نباتات، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.30473/cb.2022.60877.1854چکیده
پروتئینهای مسئول تحمل به فلزات (MTP) از جمله ناقلهای کاتیونی دو ظرفیتی در دیواره سلولی گیاهان هستند که نقش مهمی را در رشد گیاهان ایفا میکنند. آنها در فرایند جذب فلزات ریزمغذی و ایجاد مقاومت در گیاهان در خاکهای آلوده به فلزات سنگین شرکت میکنند. با این حال اطلاعات کافی در مورد ژنهای MTP در خانواده گیاهی بقولات بهاندازه کافی وجود ندارد. بنابراین ما در این مطالعه، ارزیابی گستردهای از ژنهای MTP در سه عضو مهم این خانواده شامل: یونجه (Medicago truncatula)، لوبیا (Phaseolus vulgaris) و سویا (Glycine max) با بررسی روابط فیلوژنتیکی، نحوه توزیع کروموزومی، ساختار ژنی و بیان آنها در بافتهای مختلف فراهم آوردیم. با توجه به نتایج بهدست آمده 14، 12 و 23 عدد ژن MTP بهترتیب در یونجه، لوبیا و سویا یافت شد. 13 ژن MTP مضاعف در سویا یافت شد در حالی که در لوبیا و یونجه هیج مضاعفشدگی یافت نشد. همهMTP های موردمطالعه در هر سه گیاه در سه گروه Mn-CDFs، Zn-CDFs و Fe/Zn-CDFs دستهبندی شدند. نتایج بررسی جایگاه زیر سلولی به روش In silico نشان داد که بیشترین فعالیت این پروتئینها در هر سه گیاه در واکوئل میباشد و تعداد کمی در دیواره سلولی و هسته قرار دارند. بررسی ساختار ژنی و پروتئینی این ژنها در این گیاهان حاکی از حفاظتشدگی بالای این پروتئینها بود اما هرکدام از آنها سطوح مختلفی از بیان ژن را در طی رشد نشان دادند. این امر میتواند حاکی از نقش مهم این پروتئینها در طی رشد و نمو گیاهان باشد.