ارزیابی اقتصادی فازی سیستمهای حمل ونقل همگانی با فرض وجود عدم قطعیت در متغیرهای اقتصادی: مطالعه موردی متروی قم
نویسندگان
doi
چکیده
برای تعیین اقتصادیترین سناریو از بین چندین سناریوی پیشنهادی برای سرمایهگذاری، یکی از روشها، ارزیابی اقتصاد مهندسی یا تحلیل هزینه-فایده است که در آن تمامی اثرات (هزینهها و فایدههای) ناشی از اجرای هر کدام از سناریوها محاسبه میشود. سپس، با مقایسه نتایج این ارزیابیها، سناریوی برتر انتخاب میشود. حال اگر تعیین این هزینهها و فایدهها، با عدم قطعیت روبرو باشد، نیاز به ابزاری است که قادر باشد ارزیابی اقتصادی را در شرایط عدم قطعیت انجام دهد. هدف اول از این مقاله، استفاده از نظریه مجموعههای فازی به عنوان ابزاری برای ارزیابی اقتصادی در شرایط عدم قطعیت است. دومین هدف، تعمیم روابط کلاسیک ارزیابی اقتصادی در محیط فازی است که اینکار با فرض فازی بودن متغیرهای نرخ بهره، نرخ تورم، نرخ تبدیل ارز، دوره ساخت و دوره عمر مفید پروژه (با توجه به شرایط روز کشور) انجام میشود. هدف سوم، مقایسه روش فازی و روش کلاسیک اقتصاد مهندسی با انجام یک مثال عددی است که برای اینکار، در پایان این مقاله، مطالعه موردی احداث متروی قم انجام میشود. دو متغیر نرخ تبدیل ارز فازی و میزان عمر پروژه فازی، از متغیرهای جدیدی است که در این مقاله به صورت فازی معرفی شده است که دلیل عدم قطعیت آنها وجود مواردی مانند سوء مدیریتها، تحریمها و تورم کنترل نشده است. با توجه به نتایج این مقاله، میتوان دریافت که روش ارزیابی اقتصادی فازی نسبت به روش کلاسیک آن، دید جامعتری به کارشناسان، تصمیم گیران و مسئولین اجرایی میدهد تا بتوانند با توجه به میزان حساسیت انتخاب هر سناریو نسبت به تغییرات متغیرهای اقتصادی، سناریوی برتر را انتخاب کنند.