فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در فضاهای کاری، محیط فیزیکی که توسط سازمان­ها برای انجام فعالیت­های حرفه­ای فراهم می­شود، یکی از عوامل تأثیرگذار بر عملکرد کارکنان بوده و از طرفی دومین سربار مالی عظیم سازمان (پس از منابع انسانی) به­حساب می­آید. محیط فیزیکی نقش قابل­توجهی را در کاهش یا افزایش بهره­وری و راندمان کاری کارمندان ایفا می­کند. از این­رو یکی از راه­های دستیابی به محیطی متناسب با کار، توجه به طراحی محیط کار بر اساس معیارهای روانشناسی محیط می­باشد. پژوهش حاضر، در پی مطالعه تطبیقی تاثیر روانشناسی محیطی و روانشناسی وجودی بر راندمان کارمندان در ساختمان­های اداری برآمده است. در این مسیر در وهله­­ی نخست، شاخص­ها و مولفه­های مرتبط با هر دو رویکرد استخراج شده و سپس میزان اثرگذاری هر یک از متغیرها بر بهره­وری کارمندان مبتنی بر شیوه­ی تطبیقی با یکدیگر قیاس شده­اند. روش پژوهش حاضر، تطبیقی و با تکیه بر رویکرد توصیفی- تحلیلی است که اطلاعات آن به صورت کتابخانه­ای- اسنادی گردآوری شده است. نتایج نشان داد که متاسفانه علی­رغم اثرگذاری موثر پارامترهای محیطی بر افزایش و کاهش میزان راندمان نیروی انسانی در ادارات و سازمان­ها، این مهم در طراحی فضاهای اداری کشور مورد بی­توجهی قرارگرفته است. از این­رو پژوهش حاضر توانسته با شناسایی و بازخوانی این معیارها، میزان اثرگذاری آن را بر روند کاری کارکنان آشکار سازد. این درحالی است که عنایت به ویژگی­ها و فاکتورهای وجودی و میزان تاثیرگذاری این عوامل نیز بر میزان بهره­وری کارمندان به مراتب بسیار بیشتر از مشخصه­های فیزیکی مورد بی­اعتنایی قرار گرفته است. شاید علت اصلی بی­توجهی به فاکتورهای وجودی، از عدم آگاهی معماران و طراحان چنین فضاهایی از این عوامل نشئت می­گیرد.