فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

برجسته­ سازی بناهای و مکانهای تاریخی، کانونهای تعلق خاطر، اولین قدم برای کشش ذهنی به سمت محیط­های تاریخی است که مقوله­ای وسیع است که پدیده­ای نو ظهور به نام گردشگری شهری را مطرح می­سازد. با توجه به اینکه بافت تاریخی و فرهنگی شهرها آثار گرانبهایی از فرهنگ، دانش معماری و شهرسازی بومی هستند و به عنوان جزئی از هویت اجتماعی هر قوم و کشوری تلقی می­شوند. در واقع بازآفرینی و حفظ بافت­های تاریخی به عنوان هویت ضروری برای ادامه حیات شهر ها است.که می توان یکی از دلایل بحران هویت در شهرهای امروزی را ناکارآمدی بافت­های تاریخی ذکر کرد. یکی از روش­های پیاده­سازی بازآفرینی شهری، برنامه­ریزی گردشگری بافت­های تاریخی می­باشد بنابراین هدف تحقیق حاضر، بررسی میزان تأثیرگذاری شاخص­های بازآفرینی بناها و بافت‌های تاریخی شهری در منطقه هفت مشهد، به عنوان فرصت­هایی برای توسعه گردشگری بررسی شود. روش تحقیق پیمایشی بوده که ابزار اصلی جمع آوری داده­ها نیز پرسشنامه می­باشد. جامعه آماری در پژوهش حاضر همه ساکنین منطقه هفت شهر مشهد می باشند که با استفاده از فرمول کوکران تعداد 384 نفر به عنوان نمونه آماری  تعیین شد. یافته های تحقیق نشان می­دهد میان بازآفرینی بافت و بناهای تاریخی و توسعه گردشگری رابطه مستقیمی وجود دارد (ضریب همبستگی پیرسون میان بازآفرینی بافت و بناهای تاریخی و توسعه گردشگری 0.218 و سطح معناداری آن 0.000 نشان می­دهد همچنین با توجه به نتایج آزمون رگرسیون خطی ساده میان بازآفرینی و توسعه گردشگری رابطه خطی وجود داشته (سطح معناداری کمتر از 5درصد بنابراین با توجه به خطی بودن رابطه دو متغیر پذیرفته شد). که در نهایت با استفاده از آزمون فریدمن مشخص شد میان شاخص­های مورد بررسی به لحاظ اهمیت تفاوت‌های معنی دارد وجود دارد و این شاخص‌ها از ارزش و اهمیت یکسان برخوردار نیستند.