فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف مقالۀ حاضر بررسی وا‌ژه‌هایی است که به سازۀ تدفین در سنت زردشتی اشاره دارند. در دین زردشتی، طهارت در همۀ وجوه از اصول اعتقادی به‌شمار می‌رود که در مبحث حاضر، یعنی دفن، مبتنی بر پرهیز از آلودن آب و زمین، با آلودگی‌هایی چون جسد مرده یا نساست، که اهریمنی و مرتبط است به دیو نسو؛ ازاین‌رو، به‌سبب حفظ قداست زمین و آب، تدفین نخست به‌صورت هواسپاری، یعنی نهادن جسد در فضای باز و خالی از سکنه و بعد انتقال استخوان‌ها به مدفن، صورت می‌گرفته است. در بررسی آثار کتیبه‌ای و متنی برای این نوع مدفن و سازه، وا‌ژه‌های مختلفی به‌کار رفته است، ازجمله دخمه، استودان، اشور و گور. در دو مورد دیگر، در برج رادکان غربی و لاجیم در مازندران، به دو زبان عربی و فارسی میانه، برابرنهاد صورت عربی به فارسی میانۀ واژۀ گنبد آمده است.