تبیین و بررسی میزان تأثیرگذاری مؤلفه‌های چیدمان فضایی بر امنیت کودکان با تاکید بر برنامه ریزی بهینه شهری (مطالعه موردی: پارک‌های محله‌ای منطقه 2 شهرداری تهران)

نویسندگان

1 استادیار و عضو هیئت‌علمی گروه معماری ؛ واحد تهران شمال؛ دانشگاه آزاد اسلامی؛ تهران؛ ایران

2 دانشجوی دکتری معماری منظر ؛ واحد شبستر؛ دانشگاه آزاد اسلامی؛ شبستر؛ ایران

3 استادیار و عضو هیئت علمی گروه معماری، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران

4 استادیار و عضو هیئت علمی گروه شهرسازی؛ واحد شبستر؛ دانشگاه آزاد اسلامی؛ شبستر، ایران

doi
چکیده

پرورش خلاقیت و توانمندی‌های کودکان از ضروریات اجتماعی است که یکی از مکان‌های مهم برای تحقق آن پارک-های محله‌ای هستند. هدف پژوهش حاضر نیز شناسایی جامع مؤلفه‌های چیدمان فضا در جهت تأمین امنیت کودکان در پارک‌های محله‌ای است. روش پژوهش کاربردی- توصیفی است. ابتدا با روش تحلیل محتوای کیفی، شاخص‌های تبیین‌کننده چیدمان فضا و امنیت کودکان در پارک‌های محله‌ای ارائه و از طریق گردآوری داده‌های حاصل از مصاحبه-های مراجعان پارک‌های محله‌ای تأثیر مؤلفه‌های چیدمان فضا بر امنیت کودکان بررسی گردید. نمونه آماری انتخابی به روش خوشه‌بندی 156 نفر می‌باشند. داده‌های گردآوری‌شده از طریق نرم‌افزار آماری SPSS و با آزمون‌های کمی تحلیل گردید. نتایج حاکی از آن است که همبستگی قوی بین متغیرهـای چیدمان فضا و امنیت کودکان در پارک‌های محله‌ای وجود دارد. همچنین، برای تحلیل عمیق تأثیر مؤلفه‌های چیدمان فضا بر امنیت کودکان در پارک‌های محله‌ای از تکنیک‌های مشاهده و ثبت الگوهای تحلیلی چیدمان فضا با استفاده از نرم‌افزارDepth map بهره گرفته شد و درنهایت، نتایج تحلیل برای 5 پارک محله‌ای منطقه2 تهران مشتمل بر پارک «نیایش»، «گلدشت»، «مروارید»، «پرستو» و «میثاق» نیز ارائه گردید.