استعارههای دستوری گذرایی در بخش شنیداری کتابهای آزمون زبان تافل: رویکرد زبانشناسی نقشگرای نظاممند
نویسندگان
1 دکترای زبانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استاد زبانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 استاد زبانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.30465/lsi.2022.8443چکیده
پژوهش حاضر به بررسی و تحلیل استعارههای گذرایی در بخش شنیداری کتابهای آموزش زبان تافل میپردازد. در این راستا سه کتاب رسمی آموزش تافل (مجموعاً چهارده آزمون، هرکدام شامل شش متن مکالمه و سخنرانی) با رویکرد توصیفی و تحلیل محتوا بررسی شد. ابتدا بندهای این 84 متن استخراج و سپس استعارههای گذرایی در آنها شناسایی و بهلحاظ نوع و بسامد مقایسه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد: 1) استعارۀ گذرایی در متنهای سخنرانی (با 68% فراوانی) بسامد بالاتری از متنهای مکالمه دارد؛ 2) دو فرایند مادی (با فراوانی 38%) و رابطهای (با فراوانی 28%) بهترتیب دارای بیشترین بسامد نسبت به سایر فرایندها در معنای استعاری هستند. نتایج آزمون من-ویتنی نشان داد تعداد استعارۀ گذرایی در بخش سخنرانی از بخش مکالمه بهطور معنادار فراوانی بیشتری دارد. لذا استفادۀ بیشتر از متن سخنرانی در بخش شنیداری تافل آن را در سنجش توانش ارتباطی و استعاری داوطلبان کارآمدتر مینماید.