فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

گواه‌نمایی شیوۀ رمزگذاری زبان برای مشخص‌کردن منبع اطلاع است. مطالعۀ حاضر با تمرکز بر مقولۀ گواه‌نمایی در زبان فارسی و با تکیه بر چارچوب آیخنوالد (2004) به‌دنبال یافتن راهبردهای گواه‌نمایی در زبان فارسی معاصر است. داده‌های این پژوهش از میان مجموعه‌های تلویزیونی، آثار نویسندگان معاصر و روزنامه‌های فارسی گردآوری شده است. نتایج نشان می‌دهد که گویشوران زبان فارسی نیز با به‌کارگرفتن راهبردهای گواه‌نما، ساخت‌های دستوری و راه‌کارهای واژگانی که نقش اولیۀ آنها بیان گواه‌نمایی نیست، به بیان منبع اطلاع می‌پردازند. ساخت‌های ماضی نقلی، افعال وجهی، فعل‌های اظهاری در ساخت‌های غیرشخصی، فعل‌های ایستای ذهنی، افعال مرکب در ساخت‌های پیروساز، افعال مربوط به حواس پنج‌گانه، قیدهای گواه‌نما و نقل‌قول راهبردهایی هستند که به‌عنوان گواه‌نما در زبان فارسی ایفای نقش می‌کنند در حالی که ساخت مجهول کاربرد گواه‌نمایی ندارد. از میان این راهبردهای گواه‌نما تنها افعال مربوط به حواس پنج‌گانه برای بیان گواه‌نمایی دست‌اول و سایر موارد برای بیان اطلاع غیردست‌اول به‌کار می‌روند.