محاسبه مؤلفه‌های جابه‌جایی زمین‌لرزه 29 بهمن 1399 سی‌سخت (M 5.4) با استفاده از روش تداخل‌سنجی راداری(InSAR)

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2 دانشگاه علوم پزشکی کردستان

3 دانشگاه آزاد اسلامی

4 دانشگاه علوم پزشکی کردستان

doi
10.48303/bese.2025.2036596.1193
چکیده

یکی از مهم­ترین اثرات زمین ­لرزه، ایجاد جابه‌جایی­ های افقی و قائم در سطح زمین است که در نتیجه آن، با توجه به شدت و منطقه وقوع زمین‌لرزه ، خسارات جانی و مالی فراوانی ممکن است به وقوع بپیوندد. استفاده از روش سنجش از دور مبتنی بر به‌کارگیری تصاویر راداری ماهواره­ای در دو دهه اخیر نقش بسیار مهمی در پیش­ بینی و اندازه­گیری حرکات زمین داشته است. در این مقاله به­ منظور بررسی جابه‌جایی زمین ناشی از زمین‌لرزه 29 بهمن 1399 شهرستان سی‌سخت، از تکنیک تداخل‌سنجی راداری (InSAR) استفاده شده است. بدین‌منظور با استفاده از چهار تصویر به‌دست‌آمده از سنجنده Sentinel-1A مربوط به قبل و بعد از زمین‌لرزه در دو حالت بالارونده و پایین‌رونده مدار ماهواره و پردازش این تصاویر در نرم­افزار SNAP ، نقشه جابه‌جایی زمین ناشی از وقوع این زمین­ لرزه تهیه شده است. نتایج نشان داد که بیشینه جابه‌جایی در شهر سی‌سخت حدود 10 سانتی‌متر در راستای خط دید ماهواره است . با تجزیه جابه‌جایی به‌دست‌آمده در راستای خط دید به دو مؤلفه جابه‌جایی در راستاهای شرقی- غربی (مؤلفه x ) و بالا- پایین (مؤلفه z ) نقشه جابه‌جایی در دو راستای x و z تهیه شد که مقادیر آن به ترتیب برابر با 161- و 6 میلی‌متر است. این نقشه ­ها اطلاعات پایه مورد نیاز پردازش ­های مهندسی زمین‌لرزه را فراهم می­ آورد.