ساخت و تعیین ویژگیهای روانسنجی آزمون حرکات بیانگر در افراد زبانپریش
نویسندگان
1 استاد، رشته عصب روانشناسی، دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران
2 عضو هیات علمی و مدیر گروه زبانشناسی دانشگاه تربیت مدرس
3 استادیار گروه گفتاردرمانی دانشگاه علوم پزشکی تبریز
4 دانشجوی دکتری زبانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30465/lsi.2021.8093چکیده
هدف از پژوهش حاضر ساخت و تعیین ویژگیهای روانسنجی آزمون حرکات بیانگر در بیماران زبان پریش زبان میباشد. بدین منظور ابتدا تصاویری بدین منظور طراحی شد. در طراحی تصاویر مواردی از قبیل فلجی دست و پا در نظر گرفته شد. برای تعیین روایی محتوایی گزینههای طراحی شده از دو شاخص CVR و CVI استفاده شد که هیئتکارشناسی در این آزمون 15 زبانشناس و گفتاردرمانگر بود. مطابق جدول تصمیمگیری لاوشه برای تعیین نسبت روایی محتوایی (CVR) گزینههای بالای 0.49 و برای تعیین شاخص روایی محتوایی (CVI) نیز گزینههای بالای 0.79 انتخاب شدند . آزمون ساخته شده بر روی 51 بیمار زبان پریش با میانگین سنی 51 سال و 153 فرد سالم با میانگین سنی 50 سال اجرا شد. از 41 بیمار زبان پریش و 105 نفر فرد سالم بازآزمون گرفته شد (0.94ICC=). نمرات 42 نفر آزمودنی و 136 نفر فرد سالم توسط دوارزیاب مورد بررسی قرار گرفت (0.91r=). ضریب همسانی درونی آزمون (آلفای کرونباخ) 0.96 بود و اعتبار همه زیر آزمونها بالای 0.91 بود که نشان میدهد همه گویهها نقش یکسانی در نمره کل دارند و در صورت حذف یک گویه آلفا به طور معنادار افزایش نمییابد.