بررسی میزان خودکارشدگی در پردازش نحوی در زبان فارسی: شواهدی از داده‌های الکتروانسفالگرافی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبانشناسی/ دانشگاه تربیت مدرس/ تهران/ ایران

2 استادیار گروه مهندسی پزشکی/ دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی/ تهران/ ایران

3 عضو هیات علمی و مدیر گروه زبانشناسی دانشگاه تربیت مدرس

4 استاد گروه مهندسی پزشکی، دانشگاه شاهد

doi
10.30465/lsi.2021.8096
چکیده

زبان یک توانایی شناختی است که از نظامی خلاق و زایا به نام نحو برخوردار است. نحو به‌موجب تولید بی-نهایت جمله حائز اهمیت ویژه‌ای در زبان است و تصور می‌شود انسان به‌صورت خودکار و بدون هوشیاری به تولید و درک جملات می‌پردازد. با توجه به اهمیت این مسئله، پژوهش حاضر میزان خودکارشدگی پردازش نحوی در زبان فارسی را بررسی می‌کند. برای این منظور، از ثبت پتانسیل‌های مرتبط با رخداد (ERP) توسط الکتروانسفالوگرافی که تفکیک‌پذیری زمانی برحسب هزارم ثانیه دارد، استفاده شده است. این پژوهش با اجرای یک آزمایش در محل آزمایشگاه ملی نقشه‌برداری مغز ایران و با حمایت مالی ستاد توسعۀ علوم و فناوری‌های شناختی بر روی سخنگویان فارسی‌زبان انجام شده است. در این آزمون با به‌کارگیری پارادایم چشمک زدن توجهی در یک تکلیف پردازش زبانی در قالب بافت‌های نحوی کوتاه و محدود، به بررسی میزان خودکارشدگی پردازش این بافت‌ها به کمک ثبت ERP با تعداد 22 داوطلب (10 نفر خانم و 12 نفر آقا؛ با میانگین سنی 8/23 سال) پرداختیم. تجزیه‌و‌تحلیل سیگنال‌های به‌دست‌آمده با استفاده از نرم‌افزار EEGlab در برنامۀ متلب انجام شد. نتایج آزمون نشان داد که پردازش نحوی فرایندی خودکار نبوده بلکه یک فرایند کنترل‌شدۀ ذهنی است و به‌صورت هوشیارانه انجام می‌گیرد.