فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مقاله نظام جنسیت در گویش وفسی بررسی شده است. مبنای نظری برگرفته از دیدگاه کوربت (1991) است که طبق آن جنسیت یک نظام خارج از اشتقاق واژگانی و در سطح روابط بین واژگان است و معیار ارزیابی و معین‌کردن تعداد جنس دستوری یا همان طبقات واژگانی در یک زبان، مطابقه است. علاوه بر معین‌نمودنِ تعداد جنس در گویش وفسی، پارامترهای معنایی/ صوری دخیل در تعیین جنسیت واژه‌ها در گویش وفسی نیز بررسی شده است. روش انجام پژوهش به صورت کتابخانه‌ای و میدانی است. نتایج حاصل از این بررسی نشان می‌دهدکه براساس معیار مطابقه تنها دو طبقۀ واژگانی یا جنس دستوری مؤنث و مذکر در این گویش وجود دارد: 1- واژگانی که به واکه فاقد تکیه –æ̀ ختم می‌شود (مؤنث)؛ 2- سایر واژگانی که پایانه آنها –æ̀ فاقد تکیه نیست (مذکر). همچنین وضعیت همزمانی گویش وفسی نشان می‌دهد که تعیین جنسیت واژه‌ها در این گویش مبتنی بر معیاری معنایی ازجمله جنس زیستی مؤنث/ مذکر یا جان‌داری نیست و تنها معیار آوائی مذکور موجب تشکیل طبقۀ مجزائی از اسامی در این گویش است. به این ترتیب، گویش وفسی در ردۀ زبان‌های دارای جنسیت از نوع غیرزیستی قرار دارد که تعیین جنسیت واژه‌ها در آن صوری است، نه معنایی.