معیارسازی خردهآزمونهای کاربردشناختیِ پروتکلِ ارزیابی مهارتهای ارتباطیِ مونترآل (پروتکل ام.ای.سی.) در زبان فارسی
نویسندگان
1 پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
2 پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
3 دانشیار زبانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.30465/lsi.2020.7572چکیده
مشاهدات بالینی و تجربی گسترده نشان دادهاند که آسیب به نیمکرۀ راست و مناطق خارج از نواحیِ سنتیِ زبان در مغز، بههمراه برخی از بیماریهای زوال مغز و آلزایمر، میتوانند بر تواناییهای ارتباطی افراد اثر بگذارند. در گذشته برخی از پژوهشگران متوجه چنین مشکلاتی در بیماران شده بودند، اما بهدلیلِ نداشتن ابزار مناسب قادر به ارزیابی و توصیفِ دقیقِ این اختلالات نبودند. در سال 2004، ژوانت و همکاران ابزاری جامع، یعنی پروتکل ارزیابی مهارتهای ارتباطی مونترآل (پروتکل ام.ای.سی.)، را برای زبان فرانسه و بهمنظورِ ارزیابی این نوع مهارتها طراحی کردند. پژوهش حاضر به معرفی و معیارسازیِ خردهآزمونهای کاربردشناسی (خردهآزمونهای تفسیرِ استعاره و تفسیرِ کنشِ گفتاری) نسخۀ فارسی این پروتکل پرداخته است. تعداد 150 شرکتکننده در دو گروه سنیِ 25-44 سال و 45 – 64 سال، و دو گروه تحصیلی کمتر از 12 سال و بالاتر از 12 سال سابقۀ تحصیلات رسمی در این پژوهش شرکت کردند. این گروهبندیها برپایۀ مطالعات مرتبط در دیگر زبانها انجام شد. نمرۀ هشدار برای دو خردهآزمونِ یادشده براساسِ صدک دهم هماهنگ با نسخۀ اولیۀ فرانسۀ آن تعیین شد. نتایج نشان داد که، همسو با پژوهشهای انجامشده در زبانهای غربی، مانند انگلیسی و فرانسه، در زبان فارسی نیز متغیر تحصیلات، درمقایسه با متغیر سن، اثر بیشتری بر عملکرد آزمودنیها داشته است.