بررسی کاربرد واژگان پایه در کتب آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان و مقایسۀ آن با واژگان پایۀ فارسی‌آموزان ایرانی

نویسندگان

1 گروه زبان‌شناسی، دانشکدهٔ ادبیات و زبان‌های خارجی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران.

2 گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشکدهٔ ادبیات و زبان‌های خارجی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران.

3 گروه زبان‌شناسی، دانشکدهٔ ادبیات و زبان‌های خارجی دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران.

doi
10.30465/lsi.2020.7580
چکیده

پژوهش حاضر به بررسی تطبیقیِ واژگان پایه در کتاب‌های آموزش زبان فارسی تألیف احمد صفارمقدم (1387) و آموزش فارسی به فارسی تألیف احمد زهرایی و همکاران (1392) با کتاب واژگان پایۀ فارسی از زبان کودکان ایرانی تألیف نعمت‌زاده و همکاران (1390) می‌پردازد. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی است و برای گردآوری داده‌ها، واژه‌های موجود در جلدهای اول، دوم و سوم کتاب صفارمقدم و واژه‌های موجود در جلدهای اول، دوم و سوم کتاب زهرایی و همکاران استخراج و در نرم‌افزار اکسل تایپ و سپس به‌صورت الفبایی مرتب شد. در مرحلۀ بعد، واژه‌های تکراری در هر دو مجموعه حذف شد. بررسی واژه‌های باقی‌مانده به این روش انجام شد که اگر واژۀ تایپ‌شده، در کتاب نعمت‌زاده و همکاران موجود بود، برای آن واژه کد (1) و در غیر این‌صورت کد (0) قید شد. سپس واژه‌ها براساس کدهای مربوطه مرتب شدند و تعداد واژه‌های موجود در هر سری از کتاب‌ها شمارش و با واژگان پایه تطبیق داده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که مجموعۀ جلدهای اول، دوم و سوم کتاب صفارمقدم با دارابودن 237 واژۀ پایه تنها 69/47 درصد واژگان پایۀ مبنا را پوشش می‌دهد، درحالی‌که، مجموعۀ جلدهای اول، دوم و سوم کتاب زهرایی و همکاران با دارابودن 422 واژۀ پایه، 9/84 درصد واژگان پایه را پوشش می‌دهد. واژگان مورد استفاده در مجموعۀ تألیفیِ زهرایی و همکاران نسبت به مجموعۀ تألیف صفارمقدم بهتر می‌تواند نیازهای اولیۀ واژگانی فارسی‌آموزان را برآورده کند. بنابراین، می‌توان بیان کرد که مجموعۀ جلدهای اول، دوم و سوم آموزش فارسی به فارسی تألیف زهرایی و همکاران (1392) نسبت به مجموعۀ جلدهای اول، دوم و سوم آموزش زبان فارسی تألیف صفارمقدم (1387) برای آموزش واژگان مناسب‌تر است.