تأثیر خشونت کلامیِ زیسته بر دیگران در نمایشنامۀ پلکان
نویسندگان
1 گروه زبانشناسی، دانشگاه پیام نور، ص.پ 3697 - 19395، تهران، ایران.
doi
10.30465/lsi.2020.7581چکیده
صحبتکردن در عادیترین حالت خود، بهنوعی، بیان و وضع قانون است و گاهی پر از مقابله و رویارویی میشود و حتی به خشونت میانجامد و این را انسان در طول عمر خویش بارها تجربه میکند. پژوهش حاضر، براساس نظریهٔ مالکین (1992) به بررسیِ خشونتِ کلامیِ شخصیتها در نمایشنامۀ پلکان اثر اکبر رادی میپردازد و میکوشد تا فراوانیِ هریک از پنج شاخص مشخصشدۀ مالکین را در نمایشنامه مشخص کند و برای پرسشهای الف) شخصیت اصلی داستان در موقعیت فرودستی در پردۀ اول با چه نوع خشونت کلامی مواجه میشود، ب) شخصیت اصلی داستان در موقعیت فرادستی از پردۀ دوم به بعد چه نوع خشونت کلامی را بر فرودستان خود اعمال میکند، ج) کدام نوع خشونت کلامی وی را در بالای پلکان زندگی ازپای درمیآورد؟، پاسخ درخور فراهم کند. براساس نتایج حاصل از پژوهش، خشونت کلامی که شخصیت اصلی داستان در دوران فرودستی تجربه میکند بیشتر از نوع تهاجم و خشونت زبانی است و خود در موقعیت فرادستی آزارکلامی را بر افراد فرودست روا میدارد. جالب اینکه سقوط و نابودی وی را تنها فرزندش با آزاری کلامی رقم میزند. این پژوهش با توجه به تأکید و بررسیِ نمودِ الگوهای خشونتِ کلامی که یک شخصیت در موقعیت فرودستی تجربه میکند و نیز الگوهای خشونت کلامی که همان شخصیت در موقعیت فرادستی بر شخصیتهای فرودست روا میدارد، در نوع خویش حائز اهمیت است.
