فردریش شلایرماخر و کارل بارت: بررسی دو مواجهه با فسردگیِ الهیاتِ طبیعی
نویسندگان
1 استادیار، گروه ادیان و عرفان، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
doi
10.22059/jrm.2023.363355.630462چکیده
در این مقاله با روشی توصیفی، تحلیلی و مقایسهای به دو متأله بزرگِ مسیحی در دورۀ مدرن، فریدریش شلایرماخر و کارل بارت، و خصوصاً تحولی که آن دو در الهیات مسیحی پدید آوردند، پرداخته شدهاست. مقایسۀ این دو اندیشمند، نشاندهندۀ ربط و نسبتی بین دیدگاههای نسبتاً معارض آنهاست. آنها کوشیدند، نوعی از شورمندی در دیدگاههای الهیاتیِ زمانهشان پدید آورند، لیکن با توجه به مشکلی که در آن الهیات میدیدند، این شورمندی را با تکیه بر مبانیِ مختلفی وارد کردند. شلایرماخر بر احساسِ بشری و شهود و پارسامنشی تأکید داشت و بارت بر امری آنسویی و کاملاً متفاوت از تجربۀ بشری. به همین ترتیب، اکثرِ دیدگاههای آنها خصوصاً دربارۀ کتابِ مقدس و کلامِ خدا و مسیح، تفاوتهایی دارد. بهرغم این تفاوتها، بارت معتقد بود، با تفسیری مبتنی بر روحالقدس یا مبتنی بر مسیحشناسیِ بارتی از شلایرماخر میتوان به تأسیس پلی بین دیدگاههای شلایرماخر و او امیدوار بود.