استفاده از گیاهان دارویی در جیره میشهای شیرده و تاثیر آن بر عملکرد و فراسنجههای خون برههای مادة شیرخوار
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 دانشجوی دکتری تغذیه دام، گروه علوم دامی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
3 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران
doi
10.22092/asj.2024.364089.2356چکیده
در این مطالعه اثر افزودن مخلوط گیاهان دارویی به جیرة میشهای شیرده بر عملکرد، خواص آنتیاکسیدانی و فراسنجههای خون برههای مادة شیرخوار بررسی شد. تعداد 24 رأس میش شیرده نژاد رومن زایش اول همراه با 24 رأس برة مادة سه تا پنج روزه با میانگین وزن 0.15 ± 3.17 کیلوگرم در قالب طرح کاملاً تصادفی برای 65 روز در جایگاههای انفرادی نگهداری شدند. گروههای آزمایشی میشها شامل: 1-شاهد (جیرة پایه)، 2-جیرة پایه + ۱۵ گرم گیاهان دارویی (۶۰ درصد زیرة سبز، ۳۰ درصد گشنیز و ۱۰ درصد نعناع فلفلی)، 3-جیرة پایه + ۱۵ گرم گیاهان دارویی (۴۵ درصد زیرة سبز، ۴۵ درصد گشنیز و ۱۰ درصد نعناع فلفلی) و 4-جیرة پایه + ۱۵ گرم گیاهان دارویی (۳۰ درصد زیرة سبز، ۶۰ درصد گشنیز و ۱۰ درصد نعناع فلفلی) در روز به ازای هر میش بودند. برهها هر دو هفته یکبار، توزین و در پایان آزمایش، از رگ وداج برهها خونگیری شد. وزن نهایی (21.64 در برابر 16.89 کیلوگرم) و افزایش وزن روزانه (276.67 در برابر211 گرم) برههای تیمار دوم بیشتر از شاهد بود (0.05>P). درصد پراکندگی گلبولهای قرمز در تیمارهای دوم و سوم کمتر از گروه شاهد بود. ظرفیت آنتیاکسیدانی خون برههای تیمار دوم بالاتر از گروه شاهد (0.09 در برابر 0.04 میلیمول در لیتر) بود (0.05>P). افزودن مخلوط زیره، گشنیز و نعناع فلفلی به ترتیب با نسبتهای 60، 30 و10 درصد به جیرة میشهای شیرده سبب بهبود افزایش وزن روزانه و ظرفیت آنتیاکسیدانی خون برههای مادة شیرخوار شد و اثرات نامطلوبی بر هماتولوژی و فراسنجههای خون مشاهده نشد.