تحلیل گفتمان بازنمایی ایدز در سینمای ایران مطالعه موردی فیلم «پابرهنه در بهشت»
نویسندگان
1 استاد گروه ارتباطات دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری ارتباطات، دانشگاه تهران
doi
چکیده
در این مقاله به تحلیل گفتمان بازنمایی ایدز در فیلم «پابرهنه در بهشت» ساخته بهرام توکلی در سال 1384 پرداختهایم. با استفاده از روش و نظریه «گفتمان» لاکلا و موفه دو گفتمان رقیب با دالهای مرکزی «بیمار به عنوان گناهکار» در رویکرد پزشکی زیستی و «بیمار به عنوان انسان» در رویکرد پزشکی زیستی- روانی- اجتماعی شناسایی شدند. همچنین با مفهوم «اختراع ایدز» ِ سیندی پاتون نفوذ قدرت بر حقوق مدنی این بیماران را نشان دادیم و با تکیه به مفهوم «داغ ننگ» از گافمن مکانیسم طرد اجتماعی این بیماران را در گفتمان گناه تحلیل کردیم. مشاهده این تقابلهای معنایی خبر از پر منازعه بودن عرصه سلامت دارد و نشان میدهد بسیاری از تقابلهای گفتمانی در موضع گیری نسبت به یک بیماری تبلور مییابد. در نهایت هر چند گفتمان گناه در این فیلم به چالش کشیده میشود اما گفتمان جریان اصلی است.
