بررسی نیمه کمی بیان ژن بتائین آلدئید دهیدروژناز در گیاه سیبزمینی (Solanum tuberosum cv. Agria) تحت تنش شوری
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دانشیار گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
3 دانشیار، گروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
4 دانشیار گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
5 استادیار گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
doi
چکیده
این مطالعه با هدف بررسی نقش نیتریکاکسید بر میزان بیان ژن بتائین آلدئیددهیدروژناز و سنتز گلایسینبتائین در سیبزمینی رقم آگریا تحت تنش شوری در شرایط درون شیشهای انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل چهار سطح سدیمنیترو پروساید به عنوان دهنده نیتریکاکسید (0، 3-10، 4-10 و 5-10 میلیمولار) و دو سطح سدیمکلرید (0 و 70 میلیمولار) بود. در این تحقیق از محیط کشت MS استفاده گردید و پس از اعمال تنش شوری از سدیمنیترو پروساید جهت تیمار ریزنمونهها به منظور افزایش احتمالی بیان ژن بتائین آلدئید دهیدروژناز (ژن مسئول سنتز گلایسینبتائین) استفاده شد. چهار هفته بعد از اعمال تیمار، RNA کل از بافتهای نمونههای تیمار شده استخراج شد و به منظور ارزیابی نسبی بیان ژن بتائین آلدئید دهیدروژناز از روش RT-PCR نیمهکمی استفاده گردید. بررسی بیان ژن بتائین آلدئید دهیدروژناز نشان داد که میزان بیان این ژن در گیاهچههای تحت تنش شوری افزایش داشته، در حالیکه تیمار سدیمنیترو پروساید در شرایط تنش شوری میزان بیان آن را کاهش داد. همچنین میزان گلایسینبتائین در بافتهای نمونههای گیاهی رشد یافته در شرایط معمولی با به کار بردن سدیمنیترو پروساید افزایش نشان داد، درحالیکه سدیمنیتروپروساید تأثیر منفی روی محتوای گلایسینبتائین گیاهچهها تحت شرایط تنش شوری داشته است.