فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به‌منظور تعیین روند تجزیه‌پذیری پنبه‌دانه و مقایسۀ سطوح مختلف پنبه‌دانه در جیرۀ پرواری بر عملکرد، گوارش‌پذیری و فراسنجه‌های خونی بره‌های نر دالاق دو آزمایش انجام شد. در آزمایش اول به‌منظور تعیین روند تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای ماده خشک و پروتئین خام پنبه‌دانه با استفاده از روش کیسه نایلونی از 4 رأس گوسفند دالاق فیستولا گذاری‌شده استفاده شد. در آزمایش دوم، به‌منظور تعیین عملکرد پروار، از 16رأس برۀ نر با میانگین وزن 3/1±57/27 کیلوگرم و سن ۱۰±120 روزگی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 تیمار و 4 تکرار به‌مدت 84 روز استفاده شد. خوراک مصرفی در تیمار دریافت‌کننده 7 درصد پنبه دانه بیشترین مقدار و تیمار دریافت‌کننده 21 درصد کمترین پنبه دانه مقدار بود)05/0(P<. همچنین کمترین ضریب تبدیل خوراک مربوط به بره‌های دریافت‌کننده سطح 14 درصد پنبه دانه بود. افزایش پنبه‌دانه سبب کاهش معنی‌دارگوارش‌پذیری ماده خشک شد. همچنین بره‌های دریافت‌کننده 21 درصد پنبه‌دانه بیشترین گوارش‌پذیری عصاره اتری را داشتد )05/0(P<. با افزایش سطح پنبه‌دانه در جیرۀ گوارش‌پذیری چربی خام افزایش یافت، به‌طوری‌که بالاترین میزان گوارش‌پذیری چربی خام در تیمار دریافت‌کننده ۲۱ درصد پنبه‌دانه مشاهده شد (05/0>P). بیشترین گوارش‌پذیری الیاف نامحلول در شویندۀ خنثی در جیره شاهد و کم‌ترین میزان آن در جیرۀ 7 درصد پنبه‌ دانه مشاهده شد (05/0>P). به‌طور کلی با توجه به نتایج حاضر، پنبه دانه را می‌توان تا 14 درصد در جیرۀ بره‌های پرواری دالاق استفاده نمود.