بررسی راهبردهای توسعه پایدار صنعت دامپروری منطقه سیستان
نویسندگان
1 استادیار اقتصاد کشاورزی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سیستان، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی، زابل، ایران.
2 استادیار، گروه اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشیار علوم دامی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران.
doi
10.22092/asj.2023.361216.2289چکیده
حوزه دامپروری بهعنوان یکی از زیربخشهای مهم بخش کشاورزی ، نیازمند تدوین برنامه راهبردی در سطح منطقهای میباشد. هدف تحقیق، ضرورت برنامهریزی علمی در راستای افزایش بهرهوری و صنایع مرتبط، همسو با استفاده بهینه از قابلیتها و ظرفیتهای موجود منطقه سیستان می باشد. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه و برای نظرسنجی در هر یک از حیطهها از طیف لیکرت با مقیاس پنجگانه استفاده شد. آنالیز دادهها در بخش آمار توصیفی در نرمافزار اکسل انجام شد و در ادامه برای برآورد سایر نتایج، از تکنیک تصمیمگیری چند شاخصه و روش خاکستری و نرمافزارGRA استفاده گردید. این تحقیق، از نظر هدف کاربردی و از لحاظ ماهیت، توصیفی-تحلیلی است. نتایج مطالعه نشان داد که شاخص کاهش آسیب پذیری ناشی از بلایای طبیعی از طریق ظرفیت سازی و مدیریت منابع آب ، بیشترین تأثیر در تعیین شاخص چشم انداز، اهداف و راهبردهای توسعه پایدار صنعت را دارد. شاخص جلوگیری از نوسانات شدید بازار، مؤثرترین متغیر برای ارتقاء ظرفیت فعالیت های اقتصادی موجودِ صنعت را دارد. علاوه برآن نتایج نشان داد برای تأمین نیازهای انرژی و پروتئین این جمعیت دامی، نیاز به حدود 1288274 تن ماده خشک، 171666تن پروتئین خام و 2430870955 مگاکالری انرژی قابل متابولیسم میباشد و سالانه حدود 209 هزار تن ماده خشک (33 درصد پروتئین و 41/1 انرژی قابل متابولیسم) کمبود دارد. براساس نوع استراتژی بهدست آمده شهرستانهای زهک و هامون استراتژی تهاجمی و شهرستانهای هیرمند و نیمروز استراتژی تغییر جهت و شهرستان زابل استراتژی تنوع را باید در برنامه کار قرار دهند.