بازشناسی روش آموزشی تاریخی- تکاملی مدرسه موراتوری در کارگاه طراحی مجموعههای مسکونی
نویسندگان
1 دانشکده معماری و شهر سازی ،دانشگاه ولیعصر (عج) رفسنجان،کرمان،ایران
2 دانشکده معماری و شهر سازی، دانشگاه علم و صنعت،تهران،ایران
3 دانشکده معماری و شهر سازی، دانشگاه علم و صنعت،تهران،ایران
doi
10.22061/tej.2012.211چکیده
در دهههای اخیر نیاز به پژوهشهای میانرشتهای در موضوع آموزش معماری، بیش از پیش آشکار شده است. در این میان، طراحان، برای حل مسائل معماری از تفسیرهای عینی و ذهنی کمک گرفتهاند؛ لذا شناخت ضمیر خودآگاه و ناخودآگاه معمار و مخاطبان، مؤلفه مهمی جهت خواندن معماری شده است. یکی از شیوههای مطرح آموزشی در ایتالیا، شیوه مدرسه معماری موراتوری است که بر مبنای گونه شناسی تاریخی- تکاملی و با هدف بازسازی زنجیره تاریخی شیء، که در واقع بخشی از ضمیر ناخودآگاه معمار بوده، شکل گرفته است. از مزایای این شیوه، فرآیند مشخص پژوهش، آموزش و طراحی جهت رسیدن به الگوهای پایه در مقیاس منطقه، شهر، بافت و معماری است که امکان پیروی از آن را در سایر دانشکدههای معماری فراهم میکند. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی، ضمن شرح این مدرسه به نقد مبانی نظری و برنامه آموزشی آن پرداخته و با توجه به مناسب بودن یافتههای آن برای دانشکدههای معماری، نتایج آن را جهت استفاده در دروسی چون کارگاه طراحی مجموعههای مسکونی و در موضوع شناسایی الگوهای پایه، توصیه مینماید.