اثر جایگزنی بوته پنبه بجای کاه گندم بر عملکرد، فعالیت آنزیمهای هیدرولیتیک و فراسنجههای شکمبهای میشهای دالاق
نویسندگان
1 استادیار، گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان،
2 دانشجوی دکتری، گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
3 استاد گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 دانشجوی دکتری گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.22092/asj.2023.358657.2225چکیده
به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف بوته پنبهدانه جایگزین کاه گندم بر عملکرد، فعالیت آنزیمهای هیدرولیتیک و فراسنجههای شکمبهای میشهای دالاق از 18 رأس میش در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تیمار و شش تکرار استفادهشد. سه تیمار آزمایشی در این تحقیق بترتیب صفر، 20 و 40 درصد، بکارگیری گیاه پنبه در جیره و طول کل دوره آزمایشی 42 روز بود. استفاده از سطوح مختلف بوته پنبه در میشها اختلاف معنیداری در عملکرد، مصرف ماده خشک و ضریب تبدیل غذایی ایجاد نکرد. تیمارهای آزمایشی تأثیری بر pH شکمبه در سه زمان ناشتا، سه و شش ساعت بعداز خوراک ریزی وعده صبح نداشتند. غلظت آمونیاک مایع شکمبه در جیره حاوی 40 درصد بوته پنبه به شکل معنیداری بیشتر از سایر تیمارها بود (05/0P<). اختلاف معنی داری در جمعیت پروتوزوآ شکمبه در زمان ناشتا در بین تیمار های دریافت کننده سطوح مختلف بوته پنبه در جیره وجود ندارد. اما جمعیت پروتوزوآ شکمبه در زمانهای سه و شش ساعت بعداز خوراکدهی صبح در تیمار دریافتکننده 40% گیاه پنبه به شکل معنیداری بیشتر از سایر تیمارها بوده-است (05/0P<). فعالیت آنزیمهای کربوکسی متیل سلولاز و میکروکریستالین سلولاز تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرارگرفت. بیشترین میزان فعالیت آنزیم کربوکسی متیل سلولاز و میکروکریستالین سلولاز در هرسه بخش و کل فعالیت در میشهای تغذیه شده با جیره 40 درصد گیاه پنبه مشاهده گردید (05/0>P). با توجه به نتایج بدست آمده از این پژوهش میتوان از بوته پنبه تا سطح 40 درصد در جیره میشهای دالاق بدون هیچگونه تاثیرمنفی بر عملکرد دام و سلامت شکمبه استفاده نمود.