اثر جایگزنی بوته پنبه بجای کاه گندم بر عملکرد، فعالیت آنزیم‌های هیدرولیتیک و فراسنجه‌های شکمبه‌ای میش‏های دالاق

نویسندگان

1 استادیار، گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان،

2 دانشجوی دکتری، گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

3 استاد گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

4 دانشجوی دکتری گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

doi
10.22092/asj.2023.358657.2225
چکیده

به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف بوته پنبه‏دانه جایگزین کاه گندم بر عملکرد، فعالیت آنزیم‌های هیدرولیتیک و فراسنجه‌های شکمبه‌ای میش‏های دالاق از 18 رأس میش در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تیمار و شش تکرار استفاده‌شد. سه تیمار آزمایشی در این تحقیق بترتیب صفر، 20 و 40 درصد، بکارگیری گیاه پنبه‏ در جیره و طول کل دوره آزمایشی 42 روز بود. استفاده از سطوح مختلف بوته پنبه‏ در میش‌ها اختلاف معنی‌داری در عملکرد، مصرف ماده خشک و ضریب تبدیل غذایی ایجاد نکرد. تیمارهای آزمایشی تأثیری بر pH شکمبه در سه زمان ناشتا، سه و شش ساعت بعداز خوراک ریزی وعده صبح نداشتند. غلظت آمونیاک مایع شکمبه در جیره حاوی 40 درصد بوته پنبه‏ به شکل معنی‌داری بیشتر از سایر تیمارها بود (05/0P<). اختلاف معنی داری در جمعیت پروتوزوآ شکمبه در زمان‌ ناشتا در بین تیمار های دریافت کننده سطوح مختلف بوته پنبه‏ در جیره وجود ندارد. اما جمعیت پروتوزوآ شکمبه در زمان‌های سه و شش ساعت بعداز خوراکدهی صبح در تیمار دریافت‌کننده 40% گیاه پنبه به شکل معنی‌داری بیشتر از سایر تیمارها بوده-است (05/0P<). فعالیت آنزیم‌های کربوکسی متیل سلولاز و میکروکریستالین سلولاز تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرارگرفت. بیشترین میزان فعالیت آنزیم کربوکسی متیل سلولاز و میکروکریستالین سلولاز در هرسه بخش و کل فعالیت در میش‌های تغذیه شده با جیره 40 درصد گیاه پنبه مشاهده گردید (05/0>P). با توجه به نتایج بدست آمده از این پژوهش می‌توان از بوته پنبه‏ تا سطح 40 درصد در جیره میش‌های دالاق بدون هیچ‌گونه تاثیرمنفی بر عملکرد دام و سلامت شکمبه استفاده نمود.