فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف تعیین زمان بهینه کشتار بره‌های نر پرواری نژاد افشاری با استفاده از منحنی ضریب تبدیل خوراک انجام شد. به‌همین منظور از تعداد 32 رأس برۀ نر شیرگیری شدۀ افشاری سه تا چهار ماهه، با میانگین وزن زندۀ 6/3±2/30 کیلوگرم، از گلۀ تجاری موجود در موسسۀ تحقیقات علوم دامی کشور استفاده شد. چهار ترکیب جیرۀ غذایی بر اساس جداول احتیاجات غذایی نشخوارکنندگان کوچک (NRC, 2007) تنظیم گردید. انرژی قابل متابولیسم و پروتئین خام جیره‌های یک تا چهار به ترتیب 79/2، 78/2، 72/2 و 69/2 مگاکالری؛ و 146، 128، 109 و 103 گرم در کیلوگرم مادۀ خشک بود. نتایج نشان داد با طولانی شدن دورۀ پروار، مادۀ خشک مصرفی و ضریب تبدیل خوراک روند افزایشی نشان دادند. افزایش وزن روزانۀ بره‌ها از ابتدای آزمایش تا روز 56، روند صعودی داشت و پس از آن با شیب نسبتاً کمی در مسیر کاهش قرار گرفت. درصد لاشه در مرحلۀ آخر کشتار (3/55 درصد) به‌طور معنی‌داری بزرگ‌تر از مراحل قبلی (52 درصد) بود (05/0>P). با افزایش طول دورۀ پروار، درصد وزن معدۀ پر، رودۀ پر، جگر و ریه با اختلاف معنی‌داری کاهش یافته ولی درصد چربی داخل بطنی افزایش یافت(05/0>P). بیشترین مقدار درصد دنبه در کشتار مرحلۀ آخر (8/19) و کم‌ترین مقدار آن در اولین مرحلۀ کشتار (2/14) مشاهده شد (05/0>P). ضخامت چربی پشت با افزایش طول دورۀ پروار روند صعودی پیدا کرد، به‌طوری‌که بین مرحلۀ آخر کشتار با مراحل قبل از آن اختلاف معنی‌داری مشاهده شد (05/0>P). از نظر عملکرد اقتصادی، بیشترین سود در روز 84 آزمایش حاصل شد.