تکیة واژه و گروه در زبان فارسی بر مبنای نظریۀ بهینگی
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه زنجان
3 دانشگاه تهران
doi
چکیده
مقالة حاضر به بررسی الگوی تکیۀ زبان فارسی در سطوح کلمه و گروه نحوی میپردازد و نشان میدهد که در چارچوب نظریة واجشناسیِ نوایی، تکیة واژگانی در زبان فارسی از الگویی ثابت پیروی میکند. تکیۀ واژگانی در زبان فارسی تابع قاعدۀ تکیة کلمة واجی یعنی راسترو است، اما در بررسی تکیة گروه، رجوع به اطلاعات نحوی و ساخت سازهایِ درونیِ سازة نحوی امری اجتنابناپذیر است. اصل هستهگریزی (اسلامی، 1379 و 1384) بهخوبی از پس تبیین این مسئله برمیآید. از این روی، پژوهش حاضر در تحلیل دادهها از اصل یادشده بهره میجوید. هدف دیگر این مقاله، ارائة دستور الگوی آهنگِ کلمۀ واجی، گروه واژهبست و گروه واجیِ زبان فارسی در چارچوب نظریة بهینگی (OT) است. به این منظور، دادههای پژوهش که برگرفتهاند از اثر اسلامی (1384) در چارچوب نظریة بهینگی تحلیل میشوند و دستوری با استفاده از محدودیتهای نقضپذیر بهینگی ارائه میشود.