ارزیابی مؤلفههای تأثیرگذار بر برنامهریزی و سیاستگذاری مسکن روستایی در ایران (مطالعه موردی: روستاهای شهرستان ماسال/گیلان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال، ایران.
2 استادیار گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3 استادیار گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
4 استاد گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2022.138749چکیده
برنامهریزی و سیاستگذاری مسکن روستایی در ایران که بهطور جدی توسط بنیاد مسکن انقلاب اسلامی پیگیری و اجرا میشود؛ به دنبال ارائهی الگوی مطلوب مسکن برای ساکنان روستایی میباشد. با توجه به اهمیت برنامهریزی مسکن روستایی، هدف از تحقیق حاضر ارزیابی مؤلفههای تأثیرگذار بر برنامهریزی مسکن روستایی در شهرستان ماسال و شناسایی نقاط قوت و ضعف آنها میباشد. در این راستا، روش تحقیق آمیخته با رویکرد کمی-کیفی بوده که از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی- تحلیلی میباشد. جامعهی آماری تحقیق شامل مسئولان و کارشناسان حوزهی مسکن روستایی در بنیاد مسکن انقلاب اسلامی شهرستان ماسال/گیلان بوده است، که حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران تعداد 383 نفر بهدست آمده و با استفاده از فرمول اصلاح شدهی کوکران به تعداد 340 نفر تقلیل یافته است. بهمنظور تجزیه و تحلیل اطلاعات تحقیق نیز از روش حداقل مربعات جزئی در نرمافزار Smart-pls استفاده شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که 5 متغیر اصلی و 24 متغیر فرعی مورد بررسی، تأثیر برنامهها و سیاستگذاریها در برنامهریزی مسکن روستایی را 903/0 درصد و تنها با از دست دادن 097/0 درصد تبیین میکنند. همچنین بیشترین اثرگذاری در بین مؤلفههای مورد بررسی در برنامهریزی مسکن روستایی مربوط به مؤلفههای اقتصادی و کمی و کمترین تأثیرگذاری مربوط به مؤلفهی کیفی به ترتیب با امتیاز 856/0، 811/0 و 326/0 میباشد. از طرفی شاخص نیکویی برازش مدل GOF برای اندازهگیری برازش مدلهای اندازهگیری و ساختاری مقدار 522/0 به دست آمده است که از مطلوبیت کلی مدل ساختاری تحقیق حکایت دارد.