روشهای پژوهش در زبانشناسی.
نویسندگان
1 پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
چکیده
روشهای پژوهش در زبانشناسی. ویراستار: لیا لیتوزلیتی، لندن، انتشارات کانتینیوم، 2010 .227 صفحه واژۀ تحقیق در لغت بهمعنای رسیدگیکردن، بررسی، بازجویی (فرهنگ قریب)، وارسی واقعیت (فرهنگ نفیسی)، راست و درستکردن، به حقیقت امری رسیدگیکردن و بازجوییکردن (فرهنگ عمید و لغتنامۀ دهخدا) است. تعریف تحقیق، بهعنوان یک فرایند پژوهشی، شکل خاصی از دانش آکادمیک است (بهنقل از دلاور، 1374: 23). دستیابی به هدفهای علم یا شناخت علمی میسر نخواهد بود، مگر زمانی که با روششناسی درست صورت پذیرد. روششناسی را میتوان از چند دیدگاه مطمح نظر قرار داد: از دیدگاهی، روششناسی مطالعۀ منتظم و منطقی اصولی است که تفحص علمی را راهبری میکند. از این دیدگاه، روششناسی شاخهای از منطق و یا حتّی فلسفه است. دیدگاه دیگر، روششناسی را شاخهای از علم میداند (ساروخانی، ۱۳۷۷: ۲۲). روشهای پژوهش، ابزارها و شیوههایی برای انجام پژوهش هستند. پژوهش، اصطلاحی است که آزادانه برای هر نوع از تحقیق استفاده میشود تا حقایق جدید یا جالب را کشف کند. مانند تمام فعالیتها، دقتی که در انجام هر پژوهش انجام میگیرد، در کیفیت نتایج بازتاب خواهد داشت (ولیمن[1]، 2011: 1). در همۀ علوم، و ازجمله زبانشناسی، لازم است بدانیم چه ابزارهای مناسبی برای این حوزه وجود دارد و چگونه از آنها استفاده کنیم تا به بهترین نتیجه منجر شود. اولین گام، در هر حوزهای، انتخاب روش پژوهش مناسب برای آن حوزه است. پل الدرسون[2]در این باره میگوید: «مشکلی را ندیدهام، هرچند پیچیده، که اگر از راه درست به آن نگاه کنید، باز هم پیچیده باشد». در هرکدام از زمینههای مختلف زبانشناسی، کتابهای روششناسیِ متعددی به زبان انگلیسی وجود دارد، اما کتابهایی که به بررسیِ روش پژوهش در تمام، یا دستکم بیشترِ، حوزههای زبانشناسی بپردازد، چندان فراوان نیست. دو کتابِ روشهای پژوهش در زبانشناسی (رِی[3] و بلومر[4]، ۲۰۰۶) و (پودسوا[5] و شارما[6]، ۲۰۱3) از آن جملهاند. [1]. N. Walliman [2]. P. Alderson [3]. A. Wray [4]. A. Bloomer [5]. R. J. Podesva [6]. D. Sharma