بررسی روش تغذیه آغوز بر عملکرد رشد و ایمونوگلوبین بزغاله های نژاد مورسیانو گرانادینا

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری ، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی،کرمانشاه، ایران

2 گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 گروه علوم دامی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج

4 گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22092/asj.2023.360011.2258
چکیده

در نشخوارکنندگان، آغوز تنها منبع ایمنی اولیه اکتسابی برای فرزندان است. ترکیب آغوز و همچنین غلظت IgG آغوز در بین نژادهای بز متفاوت است. و در این میان نژاد بز مورسیانوگرانادینا در بین تمامی نژادهای بز داری پایین ترین میزان ایمنوگلوبین است. آزمایش حاضر با هدف بررسی تعداد دفعات تغذیه آغوز (4 و 6 وعده) در 24 ساعات بر عملکرد رشد و فراسنجه‌های ایمنی در بزغاله های نژاد مورسیانوگرادینا انجام گرفت. مطالعه حاضر با استفاده از طرح آماری کاملا تصادفی و مقایسه میانگین‌ها با استفاده از آزمون T انجام گرفت. طول مدت آغوزدهی 24 ساعت بود. تعداد 20 رأس بزغاله نژاد مورسیانو گرانادینا در دو تیمار با 10 تکرار مورد مطالعه قرار گرفت. به گروه اول 4 وعده آغوز و به گروه دوم 6 وعده آغوز در طول مدت 24 ساعات خورانیده شد. مقدار آغوز مصرفی در طول مدت مطالعه ،30 درصد وزن هنگام تولد بزغاله‌ها بود. اولین وعده آغوزدهی به بزغاله‌ها بلافاصله بعد از تولد بود و به صورت دستی به بزغاله‌ها خورانیده شد. بطور کلی یافته های این پژوهش نشان داد که در بین تمامی فراسنجه‌های اندازه گیری شده (ترکیبات آغوز، عملکرد رشد و فراسنجه‌های خونی و همچنین فراسنجه‌های خونی مرتبط با ایمنی) در بین دو عده آغوزدهی (4 و6) مورد مطالعه، هیچ گونه اختلاف معنی‌داری مشاهده نگردید. نتایج این مطالعه نشان داد که تعداد دفعات وعده‌های تغذیه آغوز در 24 ساعات بعد از تولد بزغاله‌های نژاد مورسیانوگرانادینا هیچ‌گونه تاثیری بر میانگین افزایش وزن روزانه و همچنین میزان ایمنوگلوبین سرم خون بزغاله ها نداشت.