فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این آزمایش با هدف بررسی امکان تهیه سیلاژ از علوفه کینوآ (Chenopodium quinoa willd.) و تعیین ارزش غذایی و ویژگی‌های سیلاژ در قالب یک طرح آماری کاملاً تصادفی با سه ژنوتیپ سجاما، تیتیکاکا و 12Q انجام شد. گیاه کامل در زمان خمیری‌شدن دانه‌ها برداشت و پس از خرد‌کردن در سیلوهای آزمایشگاهی با چهار تکرار سیلو شدند. پس از 60 روز سیلوها باز شدند و شاخص‌های ظاهری آن‌ها مورد بررسی قرار گرفت. از سیلاژها نمونه‌برداری شد و از نمونه‌ها برای تعیین غلظت ترکیبات شیمیایی و ویژگی‌هایی سیلویی استفاده گردید. نتایج نشان داد که طول دوره کاشت تا خمیری‌شدن دانه‌ها در هر سه ژنوتیپ در شرایط اقلیمی کرمان 60 روز بود. در سیلاژ ژنوتیپ‌های سجاما، تیتیکاکا و 12Q به‌ترتیب میزان ماده خشک 36/20، 99/22 و 21/22 درصد، غلظت پروتئین خام 50/13، 21/14 و 31/14 درصدبود. در ارزیابی ظاهری سیلاژها امتیاز کلی 75/16، 50/17 و 13/18 از امتیاز 20 به‌ترتیب برای ژنوتیپ‌های سجاما، تیتیکاکا و 12Q تعیین شد. سیلاژ علوفه کینوآ ظرفیت بافری بالایی داشت. از تخمیر سیلاژ علوفه ژنوتیپ‌های سجاما، تیتیکاکا و 12Q به‌ترتیب پتانسیل تولید گاز 31/41، 98/46 و 92/44 میلی‌لیتر به ازای هر 200 میلی‌گرم نمونه برآورد گردید. به‌طور کلی نتایج نشان داد که سیلاژ علوفه کینوآ از ارزش غذایی مناسبی برخوردار است و می‌تواند در تغذیه نشخوارکنندگان جایگزین مناسبی باشد، اما از نظر ترکیب شیمیایی و همچنین ویژگی‌هایی سیلویی بین ژنوتیپ‌های مختلف تفاوت‌های زیادی وجود دارد و برخی از ژنوتیپ‌ها از پتانسیل مناسبی برای سیلوشدن (سجاما) برخوردار نیستند و لازم است برای انتخاب ژنوتیپ‌های مناسب مطالعات بیشتری انجام شود.