کاربرد مواد ضد سرما در ممانعت از تولید قندهای احیاءکننده طی تنش سرما و انبارداری سیب‌زمینی

نویسندگان

1 دانشیار بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،AREEO، مشهد، ایران

2 استادیار بخش تحقیقات علوم زراعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،AREEO، مشهد، ایران.

doi
10.22092/fooder.2024.364492.1381
چکیده

این تحقیق با هدف جلوگیری از تولید قندهای احیاکننده طی تنش سرما در سیب‌زمینی و با استفاده از آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاٌ تصادفی در 3 تکرار اجرا ‌شد. تیمارها عبارت بودند از: دو رقم سیب­زمینی (آگریا و فونتین)، مواد ضدسرما (محلول‌پاشی کلسیم (1.5 لیتر در هکتار)، پتاسیم (5 کیلوگرم در هکتار سولفات پتاسیم انحلال­ پذیر در آب)، ترکیب اسیدآمینه دلفان­پلاس (1 لیتر در هکتار) و اسید آسکوربیک (یک در هزار) و تیمار عدم محلول‌پاشی (تیمار شاهد)) و انبارداری (شش ماه). با توجه به پیش‌بینی وقوع سرما در منطقۀ جلگه­رخ در پنجم مهر ماه و دوازدهم مهر ماه 1398 محلول‌پاشی‌ها اجرا شد. پس از برداشت، سیب‌زمینی درجه‌بندی و در انبار فنی در دمای 8 درجه سانتی‌گراد و رطوبت 95تا 98 درصد به مدت 6 ماه انبار شد. هر دو ماه یک­بار آزمون­های درصد رطوبت، کاهش وزن، مقدار قند احیاکننده، خاکستر، تجزیه و تحلیل بافت و رنگ (تعیین ویژگی‌های *a* ،L *، b) دنبال شد. نتایج تحقیق نشان داد کاربرد مواد ضدسرما موجب کاهش قندهای احیاکننده و ویژگی‌های رنگی *a وE∆ (نشانگر قرمزی کمتر) و افزایش *b و*L (به ترتیب نشانگر زردی و روشنی بیشتر) طی 6 ماه انبارداری شده­اند. مواد ضد سرما در تولید قندهای احیاکننده موجب حفظ ویژگی­های فیزیکی سیب­ زمینی مانند سختی بافت شد. کمترین مقدار قندهای احیاکننده در رقم آگریا و در تیمار اسیدهای آمینه (100گرم/میلی‌گرم 3.380) و بیشترین مقدار آن در تیمار شاهد رقم فونتین (100گرم/میلی‌گرم20.24) بود.