مکانیابی صنایع فرآوری انگور در استان فارس
نویسندگان
1 بخش تحقیقات فنی مهندسی - مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان
2 مدیر امور زراعت، سازمان جهاد کشاورزی استان فارس
3 بخش تحقیقات فنی و مهندسی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی ، شیراز، ایران
4 سازمان تحقیقات ،آموزش و ترویج کشاورزی- موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی- بخش صنایع غذایی و فناوری های پس از برداشت
doi
10.22092/fooder.2024.367453.1407چکیده
این تحقیق به موضوع آمایش صنایع تبدیلی انگور بهعنوان یکی از اساسیترین محصولات باغی استان فارس با استفاده از روش ترکیبی (روشهای پیمایش و روش توصیفی-تحلیلی) پرداخته است. در مرحلۀ اول، نوع و ظرفیتهای فراوری مازاد بر نیاز، اولویت احداث و توسعۀ ظرفیتهای جدید صنایع فراوری و میزان کمّی آنها بررسی شد. پس از آن یا جمعآوری دادهها، فرصتها، تهدیدها، قوتها و ضعفها برای توسعۀ صنایع تبدیلی استان بر مبنای فرآیند تحلیل سوات (SWOT) شناسایی گردید. بر این اساس، مناسبترین راهبرد محوری برای توسعۀ صنایع تبدیلی در استان فارس، تمرکز بر راهبرد تهاجمی-رقابتی بود. سپس فرایند مکانیابی و تعیین مناسبترین منطقه برای احداث ظرفیتهای مورد نیاز بر اساس پارامترهای مختلف و به روش تاپسیس (TOPSIS) اجرا گردید. بر اساس نتایجبهدست آمده، اهمیت نسبی شاخصهای دسترسی به مواد اولیه (0.0475)، توانایی در جذب منابع مالی (0.0511)، دسترسی به منابع آب (0.0547)، سودآوری اقتصادی (0.0561)، توسعۀ شبکۀ راه و انرژی (0.0581)، دسترسی به بازارهای هدف (0.0623)، امنیت سرمایهگذاری (0.0720)، دسترسی به نیروی متخصص پشتیبان (0.0923)، فضای فرهنگی و اجتماعی منطقه (0.119)، قیمت کم زمین (0.572)، دسترسی به نیروی کار ارزان (0.116) و زیرساخت صنعتی منطقه (0.153) تعیین شد. بر این اساس، مناطق کوار (0.9)، بوانات (0.833)، ممسنی (0.810)، شیراز (0.807) و سپیدان (0.788) به ترتیب حائز بالاترین امتیاز نسبی برای احداث واحدهای تصفیه و بستهبندی کشمش و مناطق سپیدان (0.818)، ممسنی (0.755)، کوار (0.763)، جهرم (0.680)، اقلید (0.673) و شیراز (0.673) واجد شرایط برای احداث واحدهای آّبغوره، سرکه و شیره شناخته شدند.