فناوریهای نوین: متافیزیک جدید دانش و پداگوژی
نویسندگان
1 دکتری فلسفه تعلیموتربیت، مدرس دانشگاه فرهنگیان تهران. ایران
2 استاد فلسفه تعلیموتربیت، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22067/fedu.2024.84213.1289چکیده
یکی از پیامدهای مهم فناوریهای نوین، تغییر در ماهیت و معنای دانش و ایجاد متافیزیک جدید برای دانش است به گونهای که ماهیت و معنای جدیدی از دانش پدیدار میشود که این تغییروتحول به نوبه خود استراتژیها و روشهای یاددهی و یادگیری (پداگوژی) را تحت تأثیر قرار میدهد. هدف این مقاله بررسی چندوچون اثرگذاری فناوریهای نوین بر ماهیت و معنای دانش از یک سو و تبیین ویژگیها و مؤلفههای پداگوژی همسو با فناوریهای نوین و همچنین بررسی انواع پداگوژی متأثر از متافیزیک نوین دانش و دلالتهای آن برای یاددهنده و یادگیرنده در فرایند تدریس از سویی دیگر است. روش مورد استفاده در ابتدا مفهومپردازی و سپس نومفهومپردازی است. یافتهها حاکی از آن است که فناوری نوین دارای سه قابلیت: 1. تولید فولدهای افقی و درنتیجه تغییر در روابط دانش 2. تولید فضای ابرمتنی و فضای بینامتنی و درنتیجه تغییر در سبک دانش 3. ایجاد قابلیت نقشهگذاری و سپس تغییر در خروجی دانش است. تغییر ماهیت پداگوژی به تناسب تغییر در روابط، سبک و خروجی دانش، امری بدیهی است. همچنین گذار از مقولات هستیشناختی به معرفتشناسی و سپس از معرفتشناسی به پدیدارشناسی و درنهایت از مقوله پدیدارشناختی به روششناسی از نتایج این مقاله است.