تأثیر پرتودهی با اشعه الکترون و مادون قرمز بر تجزیهپذیری شکمبهای ماده خشک و پروتئین خام و پروتئین قابل متابولیسم کنجاله دانه گلرنگ
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تغذیه دام، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس.
2 دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس.
3 استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس.
doi
10.22092/asj.2021.355075.2160چکیده
این آزمایش با هدف بررسی تأثیر پرتودهی کنجاله گلرنگ با الکترون با دُزهای 20 و 40 کیلوگری و مادون قرمز به مدت 90 و 120 ثانیه بر تجزیهپذیری شکمبهای ماده خشک و پروتئین خام و پروتئین قابل متابولیسم به روش کیسههای نایلونی انجام شد. بدین منظور از سه رأس گاو نر بالغ دشتیاری با وزن زنده 10±297 کیلوگرم مجهز به فیستولای شکمبهای استفاده شد. نتایج آزمایش نشان داد که پرتوتابی با الکترون و مادون قرمز تأثیر معنیداری بر ترکیبات شیمیایی کنجاله گلرنگ داشت (01/0>P).پرتوتابی سبب افزایش بخش سریع تجزیه و کند تجزیه ماده خشک و پروتئین خام شد (01/0>P). تحت تأثیر پرتودهی با الکترون و مادون قرمز، تجزیهپذیری مؤثر ماده خشک و پروتئین خام نسبت به کنجاله عملآوری نشده افزایش یافت. پرتودهی با مادون قرمز سبب افزایش پروتئین غیر قابل تجزیه در شکمبه در سرعت عبور 2، 5 و 8 درصد در ساعت شد. بیشترین مقدار پروتئین قابل متابولیسم مربوط به پرتوتابی با مادون قرمز به مدت 120 ثانیه بود (01/0>P). بر اساس نتایج این آزمایش پرتوتابی کنجاله گلرنگ با مادون قرمز به مدت 120ثانیه نسبت به سایر تیمارها میتواند بر افزایش پروتئین غیر قابل تجزیه در شکمبه، پروتئین قابل متابولیسم و در نهایت بهبود کیفیت این کنجاله مؤثر باشد.