بررسی اثرات توکسین بایندر و پروبیوتیک بر عملکرد جوجه های گوشتی با استفاده از روش مدیریت تصمیم گیری چند شاخصی

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.

2 گروه علوم دامی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.

3 استاد پژوهشی،موسسه تحقیقات علوم دامی کشور،سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،کرج،ایران.

4 دانشیار پژوهشی، موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.

5 گروه علوم دامی،واحد اراک،دانشگاه آزاد اسلامی،اراک،ایران

doi
10.22092/asj.2021.351418.2093
چکیده

این مطالعه بمنظور بررسی کارایی افزودن جاذب‌های سموم ASRI1 و ASRI2 زیست‌یار باکتریایی بر عملکرد رشد، ایمنی، جمعیت میکروبی روده جوجه‌های گوشتی تغذیه شده با جیره‌های آلوده شده با آفلاتوکسین انجام شد. تعداد 420 جوجه‌ی یک روزه با وزن اولیه‌ی 3±42 گرم به 7 گروه آزمایشی با 5 تکرار اختصاص یافتند و در هر تکرار 12 پرنده قرار گرفت. گروه‌های آزمایشی شامل:1) شاهد منفی (فاقد آفلاتوکسین)، 2)شاهد مثبت‌ (حاوی آفلاتوکسین)، 3)شاهد مثبت+ زیست‌یار باکتریایی، 4) شاهد مثبت + ASRI1، 5) شاهد مثبت + ASRI2، 6) شاهد مثبت + زیست‌یار باکتریایی +ASRI1 و 7) شاهد مثبت+ زیست‌یار باکتریایی + ASRI2 بود. صفات عملکردی، سطح جذب و جمعیت میکروبی روده، شاخص ایمنی، درصد ماندگاری اندازه گیری، ثبت و به‌عنوان شاخص‌هایی برای مقایسه‌ی گروه‌ها و انتخاب بهترین گروه با استفاده از روش مدیریت تصمیم گیری چند شاخصی مورد استفاده قرار گرفتند. بر اساس نمره‌دهی حاصل از این روش، گروه‌های 1، 7، 6، 5، 3، 4 و2 به ترتیب نمرات 9415/0، 6264/0، 5674/0، 5118/0، 4171/0، 2244/0و 0221/0 را به دست آوردند. براساس روش مدیریت تصمیم گیری چند شاخصی، افزایش وزن و شاخص تولید بیشترین نقش را داشتند و بهترین پاسخ در جوجه‌های آلوده در گروه توأم از زیست‌یار باکتریایی و جاذب سموم (ASRI2) مشاهده شد. بنابراین، در هنگام آلودگی جیره‌ها به آفلاتوکسین، استفاده توأم از زیست‌یار باکتریایی و جاذب سموم (ASRI2) به‌عنوان راهکاری برای بهبود صفات تولیدی و عملکردی جوجه‌های گوشتی، توصیه می‌شود.