خصوصیات سیلویی و ارزش غذایی سیلاژ خوراک کامل بر پایه تفاله پرتقال با نسبت‌های مختلف کاه گندم و افزودنی-های متفاوت

نویسندگان

1 کارشناس آزمایشگاه، موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاوری، کرج، ایران.

2 کارشناس آزمایشگاه، موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاوری، کرج، ایران.

3 کارشناس آزمایشگاه، موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاوری، کرج، ایران.

4 استاد بخش پژوهش‌های تغذیه دام ، موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاوری، کرج، ایران.

doi
10.22092/asj.2021.353764.2131
چکیده

این پژوهش با هدف تهیه سیلاژ خوراک کامل بر پایه تفاله پرتقال انجام شد. تیمار آزمایشی اول شامل تفاله پرتقال، کاه گندم، اوره، دی‌‌آمونیوم سولفات و مکمل معدنی-ویتامینی به‌ترتیب با نسبت‌های 79، 20، 7/0، 1/0 و 2/0 درصد بود. در تیمار‌های 2، 3، 4 و 5 نسبت کاه به 15 درصد کاهش یافت و 5 درصد آن به‌ترتیب با تفاله چغند، آرد ذرت، سبوس ذرت و سبوس برنج جایگزین شد. در تیمار 6 سهم کاه به 10 درصد کاهش یافت و به‌جای آن از تفاله چغندر، آرد ذرت، سبوس ذرت و سبوس برنج به‌ترتیب با نسبت 4، 2 ،2 و 2درصد استفاده شد. پس از چهار ماه، ویژگی‌های سیلویی، ترکیب شیمایی و تخمیر پذیری (با روش آزمایشگاهی آزمون گاز) سیلاژها تعیین شد. ماده خشک سیلاژها 43/28 تا 01/31 درصد و pH آن‌ها 95/3 تا 07/4 بود که تفاوت معنی‌داری داشتند (05/0 >p). محتوی پروتئین خام و نیتروژن آمونیاکی تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار گرفت (05/0 >p). گاز تولید شده، پتانسیل و نرخ تولید گاز تحت تأثیر تیمار قرار گرفت و در تیمار 6 بیشترین مقداربود (05/0 >p). بیشترین و کمترین میزان گوارش پذیری ماده آلی و نیز انرژی قابل متابولیسم به‌ترتیب در تیمار‌های 6 و 1 مشاهده شد (05/0 >p). با تهیه ترکیبی از تفاله پرتقال، کاه گندم، تفاله چغندر، آرد ذرت، سبوس ذرت و سبوس برنج، اوره، سولفات دی‌آمونیوم و مکمل ویتامینی-معدنی می توان مخلوطی با قابلیت سیلویی مناسبی تهیه نمود اما کارایی آن در تغذیه دام نیاز به پژوهش دارد.