استلزامهای برنامهدرسی موسیقی برای نظام آموزشوپرورش همگانی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد برنامهریزی درسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 استاد، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22067/fedu.2023.79010.1208چکیده
هدف این مطالعه شناسایی استلزامهای برنامهدرسی موسیقی در نظام آموزشوپرورش جمهوری اسلامی ایران با اتکا به اسناد فرادست آموزشوپرورش و مبانی دینی و فلسفی، جامعهشناختی و روانشناختی است. روش پژوهش به اقتضاء مطالعه، چندگانه است. از روشهای تحلیل سند برای واکاوی اسناد بالادستی، مطالعه تطبیقی کشورهای پیشرو در آموزشوپرورش، مصاحبه پدیدارشناسانه با متخصصان موضوعی و تحلیل محتوای آثار مراجع تقلید و مجتهدین در این پژوهش استفاده شده است. تحلیل دادهها به روش تحلیل سند کیفی آلسیده، الگوی تطبیقی بردی و کدگذاریهای باز و محوری انجام شد. برای اعتباربخشی به یافتهها از ضریب توافق در کدگذاری، توصیف غنی، کفایت ارجاعی، وارسی دوباره توسط مصاحبهشوندگان و اعتباریابی اجماعی استفاده شد. یافتههای پژوهش در قالب امکان ورود به عرصه برنامهدرسی موسیقی؛ استلزامهایی را در ابعاد دینی و فلسفی، روانشناختی و زیستی، جامعهشناختی و سیاسی و مدیریت و اجرای برنامهدرسی حاصل کرد. توجه به این استلزامها، چارچوب و پیشزمینهای را برای طراحی برنامهدرسی موسیقی در عرصه آموزشوپرورش عمومی کشور ایران فراهم میآورد که در سایه ارزشهای دینی و ملی، برنامهدرسی موسیقی را از عرصهای مغفول خارج میسازد.
