قواعد ساخت سازهایِ فارسی باستان در کتیبۀ بیستون
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
2 کارشناس ارشد زبانشناسی همگانی
doi
چکیده
مقالۀ حاضر به بررسی قواعد ساخت سازهای فارسییبۀ بیستون میپردازد. قواعد ساخت سازهای ایییگاه هسته را نسبت به وابستههایش در گروههای نحوی مختلف از قبیل گروه اسمی، گروه فعلی، گروه حرف اضافهای، گروه صفتی و گروه قیدی تعیییه و تحلیل دادهیه بر نمونهها و مثالهایییبۀ بیستون، بهعنوان مهمترین و مفصلترین متن فارسی باستان، صورت گرفته است. از تحلیل گروههای نحویِ فارسی باستانِ بهیبۀ بیستون و با توجه به ویژگی تصریفی این زبان چنین استنباط میهای نحوی، هسته تمایل به جایگاه پایانیِ گروه دارد. بنابراین بر اساس بسامد وقوع، شاید بتوان فارسی باستان را، در ساختهای بینشان، زبانی هستهپایان دانست.