استفاده از سیلاژ تریتیکاله، ماشک و مخلوط تریتیکاله-ماشک در جیره برههای نر پرواری
نویسندگان
1 استادیار بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران.
2 استادیار بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران.
3 دانشآموخته گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22092/asj.2021.352807.2116چکیده
در این پژوهش اثر استفاده از سیلاژ علوفههای تریتیکاله، ماشک و مخلوط آنها بر عملکرد و متابولیتهای خونی برههای نر پرواری کبوده شیراز بررسی شد. سیلاژهای مذکور از نظر خصوصیات ظاهری، ارزیابی و ترکیبات شیمیایی آنها تعیین گردید. تیمارهای آزمایشی شامل: 1- شاهد (حاوی سیلاژ ذرت علوفهای)، 2- حاوی سیلاژ علوفۀ تریتیکاله (جایگزین سیلاژ ذرت)، 3- حاوی سیلاژ ماشک علوفهای و 4- حاوی سیلاژ مخلوط علوفۀ تریتیکاله با ماشک علوفهای بودند. مقدار مصرف خوراک روزانه، عملکرد رشد، ضریب تبدیل خوراک، برخی متابولیتهای خونی اندازهگیری و همچنین بازده اقتصادی تعیین شد. بیشترین میزان خوراک مصرفی روزانه بر اساس مادۀ خشک در تیمار شاهد (89/1 کیلوگرم) و کمترین مقدار آن در جیرۀ حاوی سیلاژ تریتیکاله (32/1 کیلوگرم) بود (01/0>P). میزان غلظت آلبومین سرم خون (گرم در دسیلیتر) برههای مصرفکنندۀ جیرۀ حاوی سیلاژ ذرت (50/3) و تیمار حاوی سیلاژ ماشک علوفهای (58/3) بطور معنیداری (01/ = P) بیشتر از سایر تیمارها بود. استفاده از سیلاژ تریتیکاله، ماشک و مخلوط آنها، سبب کاهش مقدار کلسترول خون برههای تغذیه شده با این تیمارها در مقایسه با برههای تغذیه شده با تیمار شاهد شد (01/0>P). بیشترین مقدار تریگلیسیرید (میلیگرم در دسیلیتر) در برههای مصرف کنندۀ جیرههای حاوی سیلاژ تریتیکاله (62/49) و ماشک (60/46) مشاهده شد (01/0>P). میزان درآمد و نسبت درآمد به ازای هر کیلوگرم افزایش وزن زنده (درصد) با کاربرد سیلاژ علوفههای کم آببر ، افزایش یافت. با توجه به شرایط خشکسالی، این علوفهها بخصوص تریتیکاله دارای پتانسیل کاربرد در جیرۀ نشخوارکنندگان میباشند.