تاثیر افزودنیها ،حاملها و متغیرهای فرایندخشک کردن به روش پاششی بر پایداری زایلاناز
نویسندگان
1 - بخش بیوتکنولوژی میکروبی پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ایران . سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی. کرج. ایران - بخش بیوتکنولوژی
2 بخش بیوتکنولوژی پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
doi
10.22092/fooder.2023.360226.1345چکیده
آنزیم زایلاناز از آنزیمهای مهم در صنایع غذایی، تغذیۀ طیور و آبزیان و کاغذسازی است. هدف این پژوهش، ارائۀ ترکیبی از افزودنیها به منظور حفظ پایداری آنزیم زایلاناز در فرایند خشک کردن پاششی است. به این منظور، آنزیم زایلاناز توسط سویه باسیلوس سابتیلیس D3d با استفاده از پسماند مالت (BSG) و عصارۀ مخمر به عنوان منبع کربن و نیتروژن در فرمانتور 14 لیتری در دمای ۳۰ درجه سلسیوس و طی ۳۵ ساعت تولید شد. بعد از جداسازی زیست توده و سوبسترای جامد با سانتریفیوژکردن، از روماند به عنوان منبع آنزیم با فعالیت زایلانازی U/ml۳۵۰ استفاده شد. از میان افزودنیهای مورد آزمایش، یون منگنز در غلظت 10 میلیمولار بیشترین تاثیر را بر افزایش فعالیت آنزیمی تا حدود دو برابر داشت. از میان حاملهای مورد بررسی، مانیتول و منیزیم سولفات کمترین کاهش فعالیت آنزیمی را نشان دادند. منیزیم سولفات و عصارۀ مالت به عنوان پرکننده به ترتیب با غلظت (w/v) 20 و 5 درصد برای خشک کردن آنزیم به روش پاششی انتخاب شدند. با بررسی اثر دمای هوا و دبی خوراک ورودی در خشک کن پاششی مشخص شد در دمای ورودی 120 درجه سلسیوس و دبی خوراک ورودی 4 میلیلیتر بر دقیقه، فعالیت آنزیمی حفظ و پودری با رطوبت 4.5 درصد حاصل شد.