تاثیر افزودنی‌ها ،حامل‌ها و متغیرهای فرایندخشک کردن به روش پاششی بر پایداری زایلاناز

نویسندگان

1 - بخش بیوتکنولوژی میکروبی پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ایران . سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی. کرج. ایران - بخش بیوتکنولوژی

2 بخش بیوتکنولوژی پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

doi
10.22092/fooder.2023.360226.1345
چکیده

آنزیم زایلاناز از آنزیم­های مهم در صنایع غذایی، تغذیۀ طیور و آبزیان و کاغذسازی است. هدف این پژوهش، ارائۀ ترکیبی از افزودنی­ها به منظور حفظ پایداری آنزیم زایلاناز در فرایند خشک ­کردن پاششی است. به این­ منظور، آنزیم زایلاناز توسط سویه باسیلوس سابتیلیس D3d با استفاده از پسماند مالت (BSG) و عصارۀ مخمر به­ عنوان منبع کربن و نیتروژن در فرمانتور 14 لیتری در دمای ۳۰ درجه سلسیوس و طی ۳۵ ساعت تولید شد. بعد از جداسازی زیست­ توده و سوبسترای جامد با سانتریفیوژکردن، از روماند به­ عنوان منبع آنزیم با فعالیت زایلانازی U/ml۳۵۰ استفاده شد. از میان افزودنی­های مورد آزمایش، یون منگنز در غلظت 10 میلی­مولار بیشترین تاثیر را بر افزایش فعالیت آنزیمی تا حدود دو برابر داشت. از میان حامل­های مورد بررسی، مانیتول و منیزیم سولفات کمترین کاهش فعالیت آنزیمی را نشان دادند. منیزیم سولفات و عصارۀ مالت به ­عنوان پرکننده به­ ترتیب با غلظت (w/v) 20 و 5 درصد برای خشک کردن آنزیم به روش پاششی انتخاب شدند. با بررسی اثر دمای هوا و دبی خوراک ورودی در خشک­ کن پاششی مشخص شد در دمای ورودی 120 درجه سلسیوس و دبی خوراک ورودی 4 میلی­لیتر بر دقیقه، فعالیت آنزیمی حفظ و پودری با رطوبت 4.5 درصد حاصل شد.