نقد و ارزیابی دیدگاه پییر بوردیو در باب رابطه عاملیت و فرهنگ در بستر آموزشوپرورش از منظر رویکرد اسلامی عمل
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
3 دانشآموخته دکتری فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه تهران، ایران
4 استادیار دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22067/fedu.2022.74241.1117چکیده
هدف اصلی این پژوهش نقد و ارزیابی دیدگاه پییر بوردیو در باب رابطه عاملیت و فرهنگ در بستر آموزشوپرورش از منظر رویکرد اسلامی عمل است. برای دستیابی به این هدف از روش تفسیر مفهومی و نقد بیرونی استفاده شده است. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که از منظر رویکرد اسلامی عمل، عاملیت فرد در دیدگاه بوردیو ضعیف است. نادیده گرفتن عوامل درونی در عامل، کمرنگ بودن بعد فردی عمل، تأکید عمده بر شأن جسمانی عمل، کاهش سبکهای تبیین عمل به عمل از روی اضطرار و فیالبداهه، نسبیتگرایی فرهنگی و محدود کردن تربیت به بازتولید فرهنگی و اجتماعی از جمله نقدهایی است که از منظر رویکرد اسلامی عمل بر دیدگاه بوردیو وارد است. دلالت این نقدها در عرصه تعلیموتربیت، ایجاب میکند که عاملیت دانشآموز در فرایند تربیت به رسمیت شناخته شود و تربیت از حالت انتقالی و بازتولیدی به حالت تعاملی بین معلم و شاگرد تبدیل شود. این تعامل در ابعاد مختلف به صورت ناهمتراز بین معلم و شاگرد رخ میدهد.