بررسی تأثیر همزمان مالتودکسترین و باکتریهای پروبیوتیک بر ویژگیهای رئولوژیکی خامهترش
نویسندگان
1 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 عضو هئیت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 استادیار، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت ا… آملی
4 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت ا… آملی، آمل
doi
10.22092/fooder.2023.355534.1312چکیده
خامهترش حاوی 20 تا 30 درصد چربی است که به آن باکتریهای مولد عطروطعم (اسیدلاکتیک) اضافه میشوند تا بو و طعم خاصی ایجاد کنند. این نوع خامه قبل از توزیع حداقل به مدت 24 ساعت در دمای 4 درجه سانتیگراد نگهداری میشود و سپس به بازار عرضه میشود. هدف از این پژوهش بررسی امکان تولید خامهترش پروبیوتیک با افزودن باکتریهای پروبیوتیک و مالتودکسترین است. در این تحقیق باکتریهای پروبیوتیکی (لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس، لاکتوباسیلوس کازئی، بیفیدوباکتریوم بیفیدیوم) به فرمولاسیون خامهترش با 20 درصد چربی افزوده شد و ویژگیهای رئولوژیکی خامه بررسی گردید. بالاترین ویسکوزیته (Pa.s 1200) مربوط به تیمار T2 (خامهترش حاوی 2 درصد مالتودکسترین) بود درصورتیکه کمترین مقدار ویسکوزیته (معادل Pa.s 1/0) در نمونۀ شاهد (بدون مالتودکسترین و باکتری) دیده شد. نتایج آزمون رفتار جریان نشان داد که تمام نمونهها رفتار رقیق شونده با برش داشتند. مدل رئولوژیکی کارئا بهخوبی دادههای رفتار جریان خامهترش را برازش کرد. ازنظر ویژگیهای ویسکوالاستیک نیز در تمامی نمونههای شامل باکتری و مالتودکسترین، مدول ذخیره بیشتر از مدول افت بود. بین میزان افزودن مالتودکسترین و نوع باکتریها تفاوت معنیداری (0.05<P) ازلحاظ ویژگیهای رئولوژیکی مشاهده نشد. نتایج آزمون روبش دما نشان داد که با افزایش دما مدولهای ذخیره و افت کاهش مییابند.