دیرشِ واکه، دیرشِ بست و واکداریِ بست در انفجاریهای پایان کلمه در زبان فارسی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد زبان شناسی همگانی
2 دانشگاه الزهرا (س)
doi
چکیده
داری یی از مشخصههای تمایزدهنده در انفجاریهای زبان فارسی است. با توجه به اینانفجاریهاییگاههای آغازی (cv)، میانی (vcv) و یا پایانی (vc) قرار بگیرند، ویژگیهای صوتشناختیِ متفاوتی پیدا میمطالعاتِ پیشین نشان دادهشناختیِ دیرشِ بست و دیی جایگاهها ازجمله سرنخهای بالقوۀداری بهشمار میروند. دییز از سرنخهای شناختهشدۀ این تقابل در محیط (vc) است. مطالعۀ حاضر با هدف بررسیِ این سرنخهای بالقوه در ایجاد تمایز میان انسدادیهایدار و بییگاه پایانیِ صورت گرفته است. در این مطالعه با استفاده از نرمافزار پرات متغیر دیۀ ماقبل همخوان، دیرش بست و دیِ بست، در واژههایی قرار گرفته است. پساز تجزیه و تحلیل آماری بهوسیلۀ نرمافزار spss یرِ فوق میتوانند بهعنوان سرنخِ تمایداری در جایگاه پایانییرگذار باشند.