بررسی مهاجرت بیسفنول آ دی گلایسیدیل اتر از لاک نانو اپوکسی و مقایسه آن در مشابه‌های غذایی

نویسندگان

1 دانشجو

2 عضو هیات علمی/دانشکده کشاورزی کرج

3 گروه مهندسی شیمی، دانشکده نفت و مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران

4 گروه کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران

doi
10.22092/fooder.2023.356188.1314
چکیده

رزین‌های اپوکسی بر پایه بیسفنول آ(BPA) کاربرد گسترده‌ای در مواد در تماس با مواد غذایی مانند پوشش‌های قوطی فلزی دارد. اثرات سوء بیسفنول آ برای مصرف کننده، صنعت بسته بندی مواد غذایی را به سمت ارتقاء ایمنی به طور مداوم سوق داده است. در این مطالعه ، پوشش اپوکسی تولید شده با نانوذرات به منظور شناسایی مهاجرت بیسفنول آ دی گلیسیدیل اتر (BADGE) تحت آزمون مهاجرت قرار می‌گیرد. مهاجرت BADGE از نانوکامپوزیت اپوکسی/ دی اکسید تیتانیوم/ اکسید آلومینیوم به مشابه‌های غذایی 10 درصد اتانول (حجمی-حجمی) ، 20 درصد اتانول (حجمی-حجمی)، 95 درصد اتانول (حجمی-حجمی) و 3 درصد اسید استیک (وزنی-حجمی) مشابه شرایط پر شدن (60 دقیقه در دمای 60 و 121 درجه سلسیوس) و شرایط نگهداری (10 روز در دمای 40 درجه سلسیوس) مطالعه شد. کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) برای تعیین سطح مهاجرت بیسفنول آ دی گلیسیدیل اتر از نانوکامپوزیت به مشابه‌های غذایی استفاده شد. نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که سطح مهاجرت بیسفنول آ دی گلیسیدیل اتر از نانوکامپوزیت اپوکسی/ دی اکسید تیتانیوم/ اکسید آلومینیوم به مشابه‌های غذایی در شرایط مشابه پرکردن و نگهداری از محدوده مجاز تعیین شده کمتر بود.