طبقهبندی وندهای اشتقاقیِ زبان فارسی
نویسندگان
1 دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
چکیده
وندهای اشتقاقی میتوانند به راههای مختلفی طبقهبندی شوند. برد (2001( با درنظرگرفتنِ تمایزاتِ ذاتی، معنایی، دستوری و نقشهای معنایی، طبقهبندی متفاوتی را نسبتبه دیگران ارائه میدهد. در این مقاله سعی شده است براساس طبقهبندیِ برد، وندهای اشتقاقیِ فارسی به چهار گروه اشتقاق مشخصهای، اشتقاق نقشی، اشتقاق انتقالی و اشتقاق بیانی طبقهبندی شوند و مشکلات و محدودیتهای ایننوع طبقهبندی در زبان فارسی بهطور اجمال بررسی گردد. نتایی از ایین طبقهبندی برای وندهای اشتقاقیِ فارسی جامع و مانع نیست. تعدادی از وندها در هیچیین چهار گروه جای نمیگیرند و تعدادی از آنها در چندین گروه جای میگیرند. برخی وندها نقشهای متعدد دارند و برخی به چندین طبقۀ دستوری متعلقاند. بنابراین پیشنهادِ افزودنِ حداقل سه طبقۀ دیگر، به طبقهبندی برد، معقول بهنظر میرسد: اشتقاق شامل (برای وندهای قابل طبقهبندی در چند طبقه)، اشتقاق معنایی (برای وندهاییییر نقش ایجاد میی (برای آنهاییۀ ارجاعی را تغییر میدهند).
