وجه جسمانی انسان در عرفان ابن‌عربی

نویسندگان

1 دانش آموخته دوره دکتری حکمت متعالیه دانشگاه اصفهان،

2 استاد گروه فلسفه و کلام دانشگاه اصفهان

doi
10.22059/jrm.2023.348486.630383
چکیده

اگرچه در عرفان ابن‌عربی وجه ملکوتی انسان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و غالب عرفا به تبیین و تشریح این وجه انسان می‌پردازند، منتهی در آثار ابن‌عربی اهمیت و نقش وجه جسمانی انسان نیز قابل توجه است. در راستای اهمیت وجه جسمانی انسان در عرفان نظری این سؤال به ذهن می‌آید که آیا بعد جسمانی انسان به عنوان واقعیتی مهم، از منظر ابن‌عربی تأثیری در واقعیات پیرامونی خود دارد؟ و اساساً آیا نسبتی میان این بعد با واقعیات پیرامونی وجود دارد؟ این مقاله که بر اساس روش کتابخانه‌ای و تحلیل محتوا نگارش یافته به دنبال پاسخ به این نوع سؤالات است و در نهایت این نتیجه به دست آمده است که بعد جسمانی انسان براساس مبانی مهم عرفان نظری ابن‌عربی، نقش مهمی در عالم هستی از جمله تحقق نظام احسن، کمال عالم، کمال آخرت، امتیاز بخشی نور الهی در عالم، ظهور افعال و مخلوقات، نمایان‌ساختن صورت حق تعالی، انطباق عالم صغیر با عالم کبیر، غایت و مقصد طبیعت، کامل‌ترین ظهور و پوشاندن حقیقت حق تعالی جهت بقاء عالم دارد. این نوشتار نشان می‌دهد نقش و کارکرد بعد جسمانی انسان دارای ابعاد گسترده‌ای است که شامل همه مراتب هستی می‌شود.